100 Lat Temu – Wielkopolska,
22 stycznia 1926 roku
Czwartkowy poranek sto lat temu upływał w Wielkopolsce pod znakiem obchodów rocznicowych oraz ożywienia w świecie literatury pięknej. To dzień szczególnej refleksji historycznej.
Wydarzenie Historyczno-Kulturalne: Rocznica Powstania Styczniowego
Dokładnie 22 stycznia 1926 roku w Poznaniu i wielkopolskich dworach uroczyście obchodzono 63. rocznicę wybuchu Powstania Styczniowego.
W Poznaniu: W kościołach odprawiano uroczyste nabożeństwa za dusze powstańców, a weterani (których w 1926 roku było już niewielu) otaczani byli najwyższym szacunkiem.
W salonach: Ziemiaństwo organizowało wieczory wspomnień. Czytano fragmenty literatury powstańczej, a młode pokolenie słuchało opowieści o udziale Wielkopolan w walkach w Królestwie Kongresowym. Prasa poznańska, m.in. Dziennik Poznański, publikowała patriotyczne odezwy, przypominając o wspólnych korzeniach wszystkich dzielnic Polski.
Z życia sceny: Wieczór Literacki w Teatrze Polskim
W czwartkowy wieczór, 22 stycznia 1926 roku, scena przy ul. 27 Grudnia stała się miejscem odczytów i inscenizacji tekstów patriotycznych. Wieczór ten był mniej rozrywkowy niż operetki, a bardziej skupiony na „budowaniu narodowej duszy”.
Loże były wypełnione po brzegi – ziemiaństwo zjeżdżało do miasta, łącząc wizytę w teatrze z załatwianiem spraw w Bazarze Poznańskim. Elegancja ubrań (ciemne garnitury panów i skromniejsze, ciemne suknie pań) oddawała powagę dnia rocznicowego.
Z życia dworu:
Dla rodzin pozostających w swoich majątkach pod Poznaniem, 22 stycznia był dniem, w którym do bibliotek trafiały nowe wydania czasopism.
Wielkopolscy ziemianie z uwagą śledzili debaty o reformie rolnej oraz nowości w literaturze pięknej.
Kuchnia: Na stołach, zgodnie z tradycją dni rocznicowych, pojawiały się potrawy skromniejsze, choć przygotowane z najwyższą starannością – dominowały domowe wypieki i konfitury, które umilały długie zimowe wieczory przy lekturze i rozmowach o historii rodu.
Czwartek, 22 stycznia 1926 roku, był w Wielkopolsce dniem, w którym kultura wysoka splotła się nierozerwalnie z pamięcią narodową. Poznań trwał w powadze rocznicowych obchodów, a wielkopolskie dwory pozostawały ostoją tradycji i żywej historii.