W dniu 6. października 2020, w tydzień po tragicznym wypadku samochodowym, odeszli do nas
Andrzej i Maria Pieńkowscy – nasi Przyjaciele, z którymi związani byliśmy towarzysko, środowiskowo i wspólną pracą w Polskim Towarzystwie Ziemiańskim.
Po wojnie rodzinę Pieńkowskich spotkał ziemiański los, czyli pozbawieni dekretem PKWN ziemi i domu nie mogli powrócić do majątku. Unikając represji UB schronili się początkowo w Giżycku, by potem dzięki pomocy spokrewnionej z nimi Barbary Wańkowiczowej, osiąść w Puszczykówku k. Poznania. Andrzej ukończył Liceum nr. VI im. Ignacego Paderewskiego ” Paderkę” w Poznaniu, a po uzyskaniu matury, studia na Politechnice Poznańskiej, na Wydziale Mechaniki. W życiu zawodowym pełnił funkcje managerskie i stanowiska dyrektorskie, m.innymi w Sanitechu MPK Poznań.
Maria z Grochowskich urodzona w dniu 11. sierpnia 1938 r. w rodzinie inteligenckiej w Gnieźnie. Ojciec jej Alfons, żołnierz AK Okręgu Świętokrzyskiego, ps. Łagodny. Matka Izabela, z domu Chełmikowska. W czasie wojny Maria wraz z rodzicami przeszła przez obóz przesiedleńczy i wojenną tułaczkę po ziemi krośnieńskiej, żeby po wojnie z pomocą przyjaciół Akowców osiąść w Krakowie. Poznań – to ucieczka rodziny przed prześladowaniami UB z Montelupich w Krakowie. Maria ukończyła szkołę średnią – „Klaudynkę” – V. Liceum im. Klaudyny Potockiej w Poznaniu, potem studia wyższe na Wydziale Rolnym Poznańskiej Akademii Rolniczej. Po studiach pracowała w Stacji Chemiczno-Rolniczej, a później jako rzeczoznawca w CHZ Rolimpex.
Andrzej Pieńkowski i Maria Grochowska poznali się na studenckiej zabawie w Poznaniu. Ślub Ich odbył się w październiku 1961 roku.
Przez większość swojego małżeńskiego życia mieszkali na osiedlu Mikołaja Kopernika, gdzie Andrzej udzielał się społecznie w Radzie Osiedla. Żyli bardzo aktywnie. Andrzej udzielał się w stowarzyszeniach – Polskie Towarzystwo Ziemiańskie i Społecznym Komitecie Budowy Pomnika Wypędzonych, pełniąc różne funkcje w Zarządach tych organizacji. Andrzej i Maria byli częstymi odbiorcami oferty kulturalnej Poznania. Z zamiłowaniem chodzili do Filharmonii i Opery, do poznańskich teatrów. Uczestniczyli w prelekcjach dotyczących sztuki organizowanych przez Muzeum Narodowe w Poznaniu.
W miejscach tych byli zawsze razem. Byli nierozłączną parą o pogodnym usposobieniu i życzliwym nastawieniu do ludzi.
Odeszli 6. października 2020, po 59. latach wspólnego życia. Odeszli również razem! Pozostawili dwie córki Annę i Monikę oraz duże grono ogarniętych smutkiem przyjaciół.
Wanda Niegolewska
Mowa pogrzebowa Danuty Prus Głowackiej, członka Zarządu i wiceprezesa Oddziału Wielkopolskiego Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego
Szanowni Państwo, Droga Rodzino i wszyscy zebrani towarzyszący
Marii i Andrzejowi w Ich ostatniej drodze.
W imieniu Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego jak i członków Oddziału Wielkopolskiego pragnę pożegnać śp. Marię i Andrzeja Pieńkowskich.
Ich tragiczna, nagła śmierć jest ogromnym bólem dla najbliższych córek Anny i Moniki, ale także wielkim żalem i zasmuceniem dla nas, Przyjaciół – członków Oddziału Wielkopolskiego Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego.
Trudno nam uwierzyć w Ich nagłe odejście. Uwierzyć, że już nigdy nie spotykamy się z Mają i Andrzejem na zebraniu w naszym biurze w budynku Bazaru Poznańskiego, na comiesięcznych spotkaniach w Bibliotece Raczyńskich, ani na kolejnych na naszych opłatkach w Poznańskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk. Trudno nam uwierzyć, że na tych spotkaniach miejsca Marii in Andrzeja pozostaną puste.
Andrzej Pieńkowski ur. 1936 roku, pochodził z ziemiańskiej rodziny z majątku Krzewo k. Łomży.
Jako wieloletni wiceprezes Oddziału Wielkopolskiego i członek Komisji Rewizyjnej Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego zasłużył się dużym zaangażowaniem dla integracji wszystkich pokoleń naszego środowiska, zwłaszcza kiedy organizował niezapomniane ziemiańskie bale karnawałowe. Andrzej niestrudzenie przez wiele lat pracował nad systemowym uregulowaniem restytucji ziemiańskiego mienia, uregulowań prawnych w tym zakresie, ale również odzyskaniem rodzinnego Krzewa.
Za te szczególne zasługi został uhonorowany medalem 25. lecia Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego.
Andrzej i Maria stanowiąc nierozłączną parę małżeńską, byli zdecydowanymi obrońcami wartości chrześcijańskich, obrońcami tożsamości ziemiaństwa i wspólnego dziedzictwa. Byli aktywnymi uczestnikami konferencji i seminariów organizowanych w Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy i Muzeum Rolnictwa w Szreniawie. Brali udział w uroczystościach patriotycznych i historycznych zarówno w Wielkopolsce, jak i na Mazowszu, w rodzinnych stronach Andrzeja. Brali udział w uroczystościach ku czci Patronki Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego – św. Urszuli Ledóchowskiej i patrona Oddziału Wielkopolskiego – bł. Edmunda Bojanowskiego.
Będzie nam brakowało życzliwości Andrzeja, na którego zawsze można było liczyć, na którym zawsze można było polegać. Jego poświęcenia i sumienności w działaniach.
Bardzo będzie nam brakowało, przez wszystkich lubianej Maji, osoby wielkiego serca, obdarzonej empatią. Wszyscy odczuwaliśmy Jej serdeczność i życzliwość.
Dziękujemy za Ich pracę, wysiłek i poświęcenie dla środowiska ziemiańskiego. Dziękujemy za bezinteresowny dar ich obecności z nami przez wiele lat.
Kochali życie, przeżywszy jako małżeństwo 59 lat. Odeszli – tak jak zawsze żyli – razem.
Zasmuceni żegnamy Maję i Andrzeja, naszych serdecznych Przyjaciół. Zapewniamy o naszej Pamięci i modlitwie. Córkom Annie i Monice oraz rodzinie składamy wyrazy głębokiego współczucia
