W imię dobra wspólnego.

DEZYDERY ADAM CHŁAPOWSKI (1788-1879

Z okazji 140. rocznicy śmierci DEZYDEREGO ADAMA CHŁAPOWSKIEGO – generała, wybitnego działacza gospodarczego, społecznego i kulturalnego
mamy zaszczyt zaprosić na kolejną Mszę Świętą z cyklu „W IMIĘ DOBRA WSPÓLNEGO”. Sylwetki wybitnych postaci zasłużonych dla Wielkopolski, która zostanie odprawiona w niedzielę 17 listopada 2019 r. o godz. 12.00 w kościele pw. Wszystkich Świętych, przy ulicy Grobla 1 w Poznaniu.

ks. dr Janusz Grześkowiak i Teresa Krokowicz

 

„…prawda jest dla człowieka czymś najwznioślejszym, jeżeli od niej się oddala, okrywa się hańbą we własnych oczach i lepiej stracić szacunek innych ludzi, którzy mogą się mylić, ale najważniejsze jest zachowanie szacunku do samego siebie, ponieważ wie się, co jest prawdą, a co nie”.

Emilian Prałat, Historia Rodu – Ród w historii, cytat z listu Chłapowskiego do syna Stanisława, s. 90

„…miłość ojczyzny nie jest to burzliwe uczucie i sposobność dobijania się o znaczenie, ale poczucie, że ojczyzna jest największem dobrem na tej ziemi. Każdemu jest potrzebną, daje położenie i wskazuje drogę do zatrudniania. Bez ojczyzny każdy jest jak błędny, że tak powiem, bez domu”.

Dezydery Adam Chłapowski, Pamiętniki, cz. 2, Wojna 1830-1831, s. 2

„Chłapowski żył w naszych czasach; w jednym zawsze celu, ale na różnych pracował on drogach, które i dziś są nam przystępne; jako żołnierz, rolnik, obywatel i chrześcijanin, pracował dzielnie i rozum- nie, był człowiekiem niezwykłej miary. Czy tą, czy inną stroną, każdy z nas ma z nim coś wspólnego; każdego, choćby przez sam czas o wiele wyprzedził; na tem czy na innem polu, jest on antenatem dla każdego z nas. Kto szczerze służy jakiej sprawie, ten rad widzieć, jak też inni przed nim służyli”.

Walerian Kalinka, Jenerał Dezydery Chłapowski, s. 8

 

Generał Dezydery Chłapowski,  działacz gospodarczy, kulturalny i społeczny. Urodził się w 1788 r. w Turwi, w rodzinie średniozamożnej szlachty. Początkowo jego edukacją zajmował się francuski emigrant, ks. Steinchoff, dalszą naukę kontynuował w szkole księży pijarów w Rydzynie, a następnie w instytucie wojskowym w Berlinie.

Wiedzę wojskową zdobywał w wojsku pruskim, a czynną służbę rozpoczął w gwardii honorowej Napoleona. Brał udział w wojnach napoleońskich w la- tach 1807-1813. Za bohaterską postawę odznaczony został krzyżem Legii Honorowej i krzyżem Virtuti Militari (1807). W roku 1808 został mianowany adiutantem Cesarza. Za odwagę i sprawność w czasie walk w kampanii au- striackiej otrzymał z rąk Napoleona tytuł barona Cesarstwa. Rozczarowany decyzją Cesarza o zgodzie na wcielenie Księstwa Warszawskiego do cesarstwa rosyjskiego podał się do dymisji w 1813 r.

W 1815 r. powrócił do rodzinnej Turwi, by zająć się zadłużonym mająt- kiem. Nowoczesną wiedzę z zakresu rolnictwa zdobył w Anglii. Z wielkim sukcesem stosował ją w swym gospodarstwie. W 1821 roku ożenił się z An- toniną z Grudzińskich, mieli pięcioro dzieci. Na wieść o wybuchu Powstania Listopadowego wrócił do służby wojskowej. Został jednym z dowódców wal- czących na Litwie i Żmudzi. W wyniku poniesionej klęski dostał się do nie- woli. Skazany przez Prusaków na rok więzienia i wysoką grzywnę, karę odbył w twierdzy szczecińskiej, gdzie napisał swoje największe dzieło O rolnictwie.

Po powrocie z niewoli do rodzinnego majątku brał czynny udział w życiu kulturalnym, gospodarczym i politycznym. Był gorliwym zwolennikiem pra- cy organicznej i uwłaszczenia chłopów. Od 1837 r. członek Kasyna Gostyń- skiego, a później wraz z Karolem Marcinkowskim uczestniczył w powstaniu poznańskiego Bazaru. Chętnie dzielił się posiadaną wiedzą, zabiegał o utwo- rzenie akademii rolniczej w Poznaniu, a do swego majątku przyjął liczne grono praktykantów. Pisywał artykuły do „Przewodnika Rolniczo-Przemy- słowego” i był jednym z założycieli „Przeglądu Poznańskiego” i „Szkółki Nie- dzielnej”. W 1852 r. został posłem do Sejmu Krajowego, a od 1855 r. był dożywotnim członkiem Izby Panów pruskiego parlamentu. Zmarł w 1879 r. w Turwi, pochowany został przy kościele w pobliskim Rąbiniu.

Bibliografia:
Chłapowski Krzysztof, Dezydery Chłapowski, Warszawa 1998.
Grot Zdzisław, Dezydery Chłapowski: 1788–1879, Warszawa 1983.

Z okazji 140 rocznicy śmierci DEZYDEREGO ADAMA CHŁAPOWSKIEGO generała, wybitnego działacza gospodarczego, społecznego i kulturalnego
mamy zaszczyt zaprosić

na kolejną Mszę Świętą z cyklu „W IMIĘ DOBRA WSPÓLNEGO”. Sylwetki wybitnych postaci zasłużonych dla Wielkopolski, która zo- stanie odprawiona w niedzielę 17 listopada 2019 r. o godz. 12.00 w kościele pw. Wszystkich Świętych przy ulicy Grobla 1 w Poznaniu.

W ubiegłych latach uczciliśmy pamięć Stanisława Kasznicy, He- liodora Święcickiego, Maksymiliana Jackowskiego, Karola Marcin- kowskiego, Karola Libelta i Hipolita Cegielskiego.

Program:

godz. 12.00 godz. 13.00

Msza Święta z udziałem Poznañskiego Chóru Kate- dralnego pod dyrekcją ks. prałata Szymona Dasz- kiewicza.

Sylwetkę Dezyderego Chłapowskiego przedstawi prof. Przemysław Matusik.

Chwila refleksji nad życiem i zasługami gen. Dezyde- rego Chłapowskiego opowiedziana słowami współ- czesnych w interpretacji. Zbigniewa Grochala, akto- ra Teatru Nowego w Poznaniu.

Fundacja Co Pozosta3o? www.copozostalo.pl kontakt@copozostalo.pl