Listopadowe spotkanie z postaciami wybitnych Polaków 2020

„Szczęśliwy, kto tworzy dla potomnych; ciesząc się zaufaniem współczesnych”

Cyryl Ratajski

Szanowni Państwo, Drodzy Przyjaciele,

mamy świadomość w jak niepewnych i trudnych czasach żyjemy. Nie  jest łatwo  przewidzieć co przyniesie przyszłość, jednak  pamięć o tych, którzy tak wiele poświęcili dla naszego regionu i jego mieszkańców to  nasza powinność. Niestety w tym roku z uwagi na pandemię, nie planujemy  spotkania  się  w kościele pw. Wszystkich Świętych w Poznaniu poświęconego osobie Prezydenta Cyryla Ratajskiego w 145 rocznicę jego urodzin. Wszystkie dotychczasowe spotkania, upamiętniające wybitnych Polaków, którym Wielkopolska tak wiele zawdzięcza, były bardzo udane i dobrze wspominane. Ten listopadowy zaduszkowy dzień pamięci i modlitwy wpisał się w kalendarz poznańskich wydarzeń kulturalnych. Z każdym rokiem gromadził coraz większe rzesze sympatyków. Do kościoła na Grobli przyciągała ich zapewne niezwykła atmosfera, profesjonalizm prelegentów, niepowtarzalny głos Zbigniewa Grochala, starannie dobrana oprawa muzyczna i piękne wnętrze. Wiem jak bardzo ważna dla wielu była możliwość bycia razem, by w chwili zadumy wspominać czasy i wydarzenia, których świadkami byli nasi pradziadkowie, dziadkowie czy rodzice.

Łączy nas potrzeba wspominania i uhonorowania tych, dla których ciężka praca, poświęcenie i bezinteresowność dla kraju były najwyższym nakazem. Czynienie dobra, wzajemna życzliwość, wrażliwość to ponadczasowe, uniwersalne wartości łączące ludzi przez pokolenia. Niech pamięć o Stanisławie Kasznicy, Heliodorze Święcickim, Maksymilianie Jackowskim, Karolu Marcinkowskim, Karolu Libelcie, Hipolicie Cegielskim, Cyrylu Ratajskim dodaje nam sił i odwagi w działaniu, szczególnie w trudnych czasach.

Kierując się odpowiedzialnością i dobrem potencjalnych uczestników spotkania, przekładamy je na rok następny. Przygotowane  w tym roku materiały informacyjne dotyczące Prezydenta Cyryla Ratajskiego będą  dostępne na stronie internetowej Fundacji Co Pozostało? www.copozostalo.pl

Dziękując tym, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do organizacji i upowszechniania naszego cyklu, wszystkich serdecznie pozdrawiamy, życząc zdrowia i nadziei na lepsze jutro!

ks. dr Janusz Grześkowiak i  Teresa Krokowicz

 

6. listopada 2020 – mięsięcznica śmierci Andrzeja i Marii Pieńkowskich

Wczoraj minął miesiąc od śmierci   Andrzeja i Marii… 

Umieszczamy rodzinne opowiadanie pani  Małgorzaty Cieńskiej  Dutkowiak, kuzynki Andrzeja.

Rodzinne opowiadanie sięga lat 60-tych XXw. Byłam wtedy małą dziewczynką. Z rodzicami  Anną z Laskowskich h .Korab Cieńską i Zbigniewem Cieńskim h. Pomian i dziadkami Eugenią z Czaplickich h. Lubicz Laskowska i dziadkiem Janem Ireneuszem Laskowskim h .Korab mieszkaliśmy na ul. Armii Czerwonej 27, obecnie św. Marcina. Często przyjeżdżali do nas w odwiedziny rodzice Andrzeja, Elżbieta z d .Czaplicka h . Lubicz  wraz z mężem Władysławem Pieńkowskim b. właścicielem Krzewa. Babcia Eugenia i ciocia Elżunia  miały tego samego ojca Karola Czaplickiego ,ale różne matki. Mieszkała u nas też  córka Karola Czaplickiego Barbara Czaplicka  h. Lubicz  Dylewska Wańkowicz. Pamiętam rodzinne rozmowy o majątkach koniach i powojennym losie. Andrzej Pieńkowski syn Elżbiety i Władysława bywał u nas w domu bardzo często  studiował wtedy na Politechnice Poznańskiej. Maja Grochowska była nasza sąsiadka mieszkała w kamienicy obok, studiowała rolnictwo. Znałam ją z widzenia podziwiałam urodę .Pamiętam, jak przyszli do nas oboje z wizytą i powiedzieli  ,że biorą ślub. Byli tacy zakochani  i pełni szczęścia. Pod koniec października 1961r. całą rodziną poszliśmy na uroczystość do kościoła św. Marcina. Państwo Młodzi zajechali czarnym samochodem . Maja miała śliczna krótka sukienkę krótki welon i szpilki wyglądała wspaniale. Andrzej elegancko ubrany prezentował się doskonale. Rodzice Andrzeja bardzo przeżywali zaślubiny ,jedynak odchodził z domu, sami więc zostali w Puszczykówku. Po ślubie w kościele goście składali życzenia Młodej Parze. Stałam obok cioci Basi z Czaplickich h. Lubicz  Dylewskiej Wańkowicz ,która pamiętam powiedziała „szczęśliwym tylko szczęścia”. Do dnia dzisiejszego powtarzam te słowa. Chociaż minęło 59 lat od daty zaślubin Majki i Andrzeja  w oczach mam uroczystość ,która zrobiła na mnie duże wrażenie. Pomyślałam wtedy, jako dziewczynka, ślub jak z bajki. Czasy się zmieniły, po wielu latach w tym samym kościele powiedziałam sakramentalne „tak”. Parę lat temu mieszkaliśmy z Mają i Andrzejem, brama w bramę, a od 13 lat na jednym osiedlu. Tak historia zatoczyła koło .Tyle moich rodzinnych opowieści.

Małgorzata Cieńska h. Pomian Dutkowiak

 

Uroczystości pogrzebowe Andrzeja i Marii Pieńkowskich, które odbyły się 15. października 2020 roku w Poznaniu

W dniu 6. października 2020, w tydzień po tragicznym wypadku samochodowym,  odeszli do nas

Andrzej i Maria Pieńkowscy – nasi Przyjaciele, z którymi związani byliśmy towarzysko, środowiskowo i wspólną pracą w Polskim Towarzystwie Ziemiańskim.

Andrzej Pieńkowski urodził się w rodzinie ziemiańskiej, w roku 1936, w Krzewie k. Łomży. Ojciec Władysław h. Suchekomnaty. Matka Elżbieta, z domu Czaplicka h. Lubicz.

Po wojnie rodzinę Pieńkowskich spotkał ziemiański los, czyli pozbawieni dekretem PKWN ziemi i domu nie mogli powrócić do majątku. Unikając represji UB schronili się początkowo  w Giżycku, by potem dzięki pomocy spokrewnionej z nimi Barbary Wańkowiczowej, osiąść w Puszczykówku k. Poznania. Andrzej  ukończył  Liceum nr. VI im. Ignacego Paderewskiego ” Paderkę” w Poznaniu, a po uzyskaniu matury, studia na Politechnice Poznańskiej, na Wydziale Mechaniki.   W życiu zawodowym pełnił  funkcje managerskie i stanowiska dyrektorskie, m.innymi w Sanitechu  MPK Poznań.

Maria z Grochowskich urodzona w dniu 11. sierpnia 1938 r. w rodzinie inteligenckiej w Gnieźnie. Ojciec jej Alfons, żołnierz AK  Okręgu Świętokrzyskiego, ps. Łagodny. Matka Izabela, z domu Chełmikowska.  W czasie wojny Maria wraz z rodzicami przeszła przez obóz przesiedleńczy i wojenną tułaczkę po ziemi krośnieńskiej, żeby po wojnie z pomocą przyjaciół Akowców osiąść w Krakowie. Poznań –  to ucieczka rodziny przed prześladowaniami UB z Montelupich w Krakowie.  Maria ukończyła szkołę średnią – „Klaudynkę” – V. Liceum im. Klaudyny Potockiej w Poznaniu, potem studia wyższe na Wydziale Rolnym Poznańskiej Akademii Rolniczej. Po studiach pracowała w Stacji Chemiczno-Rolniczej, a później jako rzeczoznawca w CHZ Rolimpex.

Andrzej Pieńkowski i Maria Grochowska poznali się na studenckiej zabawie w Poznaniu. Ślub Ich  odbył się w październiku 1961 roku.

Przez większość swojego małżeńskiego życia mieszkali na osiedlu Mikołaja Kopernika, gdzie Andrzej udzielał się społecznie w Radzie Osiedla. Żyli bardzo aktywnie. Andrzej udzielał się  w stowarzyszeniach  – Polskie Towarzystwo Ziemiańskie i Społecznym Komitecie Budowy Pomnika Wypędzonych, pełniąc różne funkcje w Zarządach tych organizacji. Andrzej i Maria  byli częstymi odbiorcami oferty kulturalnej Poznania. Z zamiłowaniem chodzili do Filharmonii i Opery, do poznańskich teatrów. Uczestniczyli w prelekcjach dotyczących sztuki organizowanych przez Muzeum Narodowe w Poznaniu.

W miejscach tych byli zawsze razem. Byli nierozłączną parą o pogodnym usposobieniu i  życzliwym nastawieniu do ludzi.

Odeszli 6. października 2020, po 59. latach wspólnego życia. Odeszli również razem! Pozostawili dwie córki Annę i Monikę oraz duże grono ogarniętych smutkiem przyjaciół.

                                                          Wanda Niegolewska 

Mowa pogrzebowa Danuty Prus Głowackiej, członka Zarządu  i wiceprezesa Oddziału Wielkopolskiego Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego

Szanowni Państwo, Droga Rodzino i wszyscy zebrani towarzyszący

Marii i Andrzejowi w Ich ostatniej drodze.

W imieniu Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego jak i członków Oddziału Wielkopolskiego pragnę pożegnać śp. Marię i Andrzeja  Pieńkowskich.    

Ich tragiczna, nagła  śmierć jest ogromnym bólem  dla najbliższych córek Anny i Moniki,  ale także wielkim żalem i zasmuceniem dla  nas, Przyjaciół –  członków Oddziału Wielkopolskiego Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego.

Trudno nam uwierzyć w Ich nagłe odejście. Uwierzyć, że już nigdy nie spotykamy się z Mają i Andrzejem na zebraniu w naszym biurze w budynku Bazaru Poznańskiego, na comiesięcznych spotkaniach w Bibliotece Raczyńskich, ani na kolejnych  na naszych opłatkach w Poznańskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk. Trudno nam uwierzyć, że na tych spotkaniach  miejsca  Marii in Andrzeja pozostaną puste.

Andrzej Pieńkowski ur. 1936 roku, pochodził z ziemiańskiej  rodziny z majątku Krzewo k. Łomży.

Jako wieloletni wiceprezes Oddziału Wielkopolskiego i członek Komisji Rewizyjnej Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa  Ziemiańskiego zasłużył się dużym zaangażowaniem dla integracji wszystkich pokoleń naszego środowiska, zwłaszcza kiedy organizował  niezapomniane ziemiańskie bale karnawałowe. Andrzej niestrudzenie przez wiele lat pracował  nad  systemowym uregulowaniem restytucji ziemiańskiego mienia, uregulowań prawnych w tym zakresie, ale również odzyskaniem rodzinnego Krzewa.

Za te szczególne zasługi został uhonorowany medalem  25. lecia  Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego.

Andrzej i Maria stanowiąc nierozłączną parę małżeńską, byli zdecydowanymi obrońcami wartości chrześcijańskich, obrońcami tożsamości ziemiaństwa i  wspólnego dziedzictwa. Byli aktywnymi uczestnikami konferencji i  seminariów organizowanych w Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy i  Muzeum Rolnictwa w Szreniawie.  Brali udział  w uroczystościach patriotycznych i historycznych zarówno w Wielkopolsce, jak i na Mazowszu, w rodzinnych stronach Andrzeja. Brali udział w uroczystościach ku czci Patronki Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego  – św. Urszuli Ledóchowskiej i patrona Oddziału Wielkopolskiego –  bł. Edmunda Bojanowskiego.

Będzie nam brakowało życzliwości Andrzeja, na którego zawsze można było liczyć, na którym zawsze można było polegać. Jego poświęcenia i sumienności w działaniach.

Bardzo będzie nam brakowało, przez wszystkich lubianej Maji,  osoby wielkiego serca, obdarzonej empatią. Wszyscy odczuwaliśmy Jej  serdeczność i życzliwość.

Dziękujemy za Ich pracę, wysiłek i poświęcenie dla środowiska ziemiańskiego. Dziękujemy za bezinteresowny dar ich obecności z nami przez wiele lat.

Kochali życie, przeżywszy jako małżeństwo 59 lat. Odeszli –  tak jak zawsze żyli  – razem.

Zasmuceni żegnamy Maję i Andrzeja, naszych serdecznych Przyjaciół. Zapewniamy o naszej Pamięci i modlitwie. Córkom Annie i Monice oraz rodzinie składamy wyrazy głębokiego współczucia

 

 

Andrzej i Maria Pieńkowscy

 

„Ci, których już widzieć nie możemy są bardziej z nami niż kiedykolwiek”
                                                                                                                            (Fenelon)
Zasmuceni tragicznie nagłym odejściem do Pana
 żegnamy naszych Przyjaciół
Śp.
Marię z Grochowskich i Andrzeja
Pieńkowskich,
wieloletnich członków Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego.
Andrzej Pieńkowski, pochodził z majątku Krzewo k. Łomży.
 Jako wiceprezes Oddziału Wielkopolskiego i członek Komisji Rewizyjnej PTZ zasłużył się dla naszego środowiska zaangażowaniem w jego  integrację oraz pracą nad  systemowym uregulowaniem restytucji ziemiańskiego mienia.

Córkom Annie i Monice oraz Rodzinie składamy wyrazy głębokiego współczucia.
Przyjaciele z PTZ
 
Uroczystości pogrzebowe odbędą się 15 października 2020 Msza św. żałobna o godz. 11. 00 w parafii  Św. Rodziny, Os. Kopernika, Pogrzeb o godz. 12.30 na Cmentarzu Górczyńskim
 
 

Ogólnopolskie uroczystości ku czci gen. J. H. Dąbrowskiego i ku pamięci św. Jana Pawła

Adam Gorycki

Święto Wojska Polskiego oraz wszystkie rocznice bitew, Powstań Narodowych i wojen toczonych przez Polskę przypominają nam niezmiennie o dzielnych polskich żołnierzach, którzy w przeszłości walczyli o naszą wolność i niepodległość. Wyjątkowe miejsce w tym szeregu zajmuje najwybitniejszy pośród ziemian wielkopolskich – legendarny założyciel Legionów Polskich we Włoszech gen. dyw. Jan Henryk Dąbrowski (1755-1818), który w 1806 r. utworzył na terenie Wielkopolski pierwszą w dziejach oręża polskiego formację wojskową noszącą nazwę „Wojsko Polskie”. W tym roku, gen. Dąbrowski odebrał wyrazy szacunku w sposób szczególny – dnia 2 sierpnia 2020 r., czyli w dniu 265 rocznicy jego urodzin, w 8 miejscowościach w Polsce odbyły się uroczystości patriotyczno-religijne wzorowane na podobnych, zorganizowanych niegdyś przez św. Jana Pawła II.

 

.

Czytaj dalej Ogólnopolskie uroczystości ku czci gen. J. H. Dąbrowskiego i ku pamięci św. Jana Pawła

Spotkania z ks. K. Wojtyłą przed pomnikiem gen. J. H. Dąbrowskiego

Redakcja:
W 2019 r. parlamentarzyści – w myśl art. 33a Regulaminu Sejmu – ustanowili, w drodze okolicznościowych uchwał patronaty na rok 2020. Jednym z uhonorowanych został Święty Jan Paweł II.
Rok 2020 stał się rokiem  Świętego Jana Pawła II. Zaplanowano, że data  18. maja 2020 r, będzie dniem szczególnym dla Polski, z powodu stulecia urodzin Karola Wojtyły.
 Wydawałoby się, że wszystko o tej postaci wiemy, że wszystko jest zbadane i  opisane, a jednak Pan Adam Gorycki odkrył i rozpowszechnił znany tylko nielicznej grupie osób epizod z życia tego Wielkiego Człowieka…

Czytaj dalej Spotkania z ks. K. Wojtyłą przed pomnikiem gen. J. H. Dąbrowskiego

Członkowie Wielkopolskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego polecają:

W czasie kiedy przyszło nam więcej przebywać w domu książka jest niezastąpiona. Kiedy po pół roku przeczytaliśmy wszystko co czekało na swoją kolej, trzeba rozejrzeć się po następne lektury. Rada przyjaciół w tym zakresie jest bezcenna. Pani Barbara Kuklasińska poleca książkę:

Przedwojenni Zawsze był jakiś dwór(Twarda)

Historie ziemian

  • Wydanie: Warszawa, 1, 2020
  • Copyright: 2020
  • Autor: Anna Mieszczanek
  • Wydawca: Muza
  • Typ oprawy: twarda
  • Data premiery: 07.03.2020

Czytaj dalej Członkowie Wielkopolskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego polecają:

Zmarła Maria z Potockich Reyowa

Poniższy tekst został zamieszczony na  stronie Ministerstwa Kultury – www. gov.pl w dniu 17 sierpnia 2020 r

„W sobotę 15 sierpnia 2020 r. zmarła Maria z Potockich Reyowa. Do końca życia opiekowała się Zamkiem w Montrésor, którego rodzina Reyów jest właścicielem od 150 lat.

Maria Rey urodziła się 22 października 1929 roku w Warszawie, dzieciństwo spędziła na Wołyniu w Derażnem nad Horyniem. W 1939 r. została wraz z rodziną uratowana przez Ukraińców przed wywózką na Sybir. Po II Wojnie Światowej wyemigrowała z Polski do Francji. Była niezwykle zasłużona dla pielęgnowania pamięci o polskim dziedzictwie kulturowym za granicą.

Zamek Montrésor, którym się opiekowała, jest położony we francuskim Regionie Centralnym w departamencie Indre i Loara. W latach wojennych i powojennych przewinęło się przez niego wielu Polaków, rozpoczynając w tym gościnnym miejscu swoje życie emigracyjne. Zamek w Montrésor przechowuje cenne archiwa, narodowe zabytki i bibliotekę. Do dziś stanowi żywe, otwarte muzeum. Zamek Montrésor, jako jedyna tego typu instytucja na świecie, wchodzi w skład Stałej Konferencji Muzeów, Archiwów i Bibliotek Polskich poza Krajem, założonej przez instytucje emigracyjne w 1979 r.”

Pielgrzymka przedstawicieli PTZ do Sanktuarium Świętej Urszuli Ledóchowskiej w Pniewach – Patronki PTZ

Wanda Niegolewska 

W dniu 7 sierpnia 2020 roku grupa członków PTZ z Oddziału Warszawskiego, przedstawiciele Zarządu PTZ oraz przedstawiciele Oddziału Wielkopolskiego  PTZ wybrali się do Sanktuarium św. Urszuli Ledóchowskiej w Pniewach, aby uczcić w ten sposób Jubileusz  100. rocznicy powstania Zgromadzenia.

Za zgodą Prymasa ks. kardynała Józefa Glempa, podczas pielgrzymki na Jasną Górę, w dniu 20. kwietnia 1997 roku ustanowiono naszą Patronką, wówczas jeszcze błogosławioną, obecnie świętą Urszulę Ledóchowską –  jako  najlepszą z nas! Jej świętość, patriotyzm, społecznikostwo i prostota życia oraz determinacja w czynieniu dobra – to cechy, które są dzięki temu  drogowskazem życiowym dla naszego środowiska  

Wobec powyższego członkowie PTZ  w darze z okazji Jubileuszu, ofiarowali na ręce Przełożonej Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusowego Konającego,  Siostry Justyny Oleś  – Mszał Rzymski, aby służył w kaplicy Sanktuarium. Prezes Marcin Schirmer przeczytał list okazjonalny, a cała grupa uczestniczyła w zwiedzaniu Sanktuarium pod przewodnictwem Siostry Renaty Piotrowskiej, która posługując się piękną polszczyzną, opowiedziała nam o Świętej Urszuli i ,o powstaniu Zgromadzenia oraz budowie Sanktuarium w Pniewach. Odmówiliśmy wspólnie Modlitwę, po czym każdy miał czas na osobiste skupienie przy sarkofagu Świętej, autorstwa Anny Grocholskiej.

Pobyt w Sanktuarium poprzedziła wizyta uczestników pielgrzymki w Psarskiem –  na kawie i drożdżowym placku ze śliwką, na starej 19. wiecznej plebanii, w której po wyremontowaniu mieszkam od 2013 roku.

Po wizycie w Pniewach grupa z Warszawy pojechała dalej, Pielgrzymka do grobu Świętej Urszuli ,  nie była jedynym  punktem programu tego dnia,  podczas c tygodniowego objazdu  grupy członków PTZ po Wielkopolsce. Natomiast kilka osób z Oddziału Wielkopolskiego wróciło do nas, do Psarskiego – na „obiadowe małe co nieco” i kieliszek wina. Siedzieliśmy do wieczora i nie wiadomo kiedy te godziny nam minęły. Rozmawialiśmy również o przyszłości PTZ i  o udziale kolejnych pokoleń w naszej organizacji, korzystając z obecności  przedstawicieli młodszej generacji.

Poniżej zdjęcia z wizyty w Sanktuarium zrobione przez pana Macieja Penno.

Wystawa w pokojach, w których mieszkała św. Urszula

Wręczenie Mszału Siostrze Justynie Oleś- Przełożonej Zgromadzenia Sióstr Urszulanek SJK, w Pniewach,.