Epidemia w XVII w w Wielkopolsce

Wanda Niegolewska

Nihil Novi !

Przedstawiam Państwu  źródłowy tekst historyczny, który pochodzi z  XVII w. z „ Ksiegi rodzinnej rodziny Niegolewskich”. Autorką jest Katarzyna Orzelska. Córka jej Elżbieta  Niegolewska przejęła po śmierci matki obowiązek spisywania dziejów rodziny i zapiski te kontynuowane są do dziś. 

Przestawiony poniżej fragment dotyczy epidemii jaka miała  miejsce w 1630 roku w Wielkopolsce. Czytając ten tekst trudno uniknąć skojarzeń  do obecnej sytuacji.

Wówczas,  mimo braku specjalistycznej wiedzy na temat chorób i  epidemii, braku informacji i wytycznych dotyczący zachowań, ludzie odruchowo izolowali się, gromadząc się tylko w gronie najbliższej rodziny, a nawet rozdzielali się pokoleniowo. Znamienna jest również solidarność ludzka jaką się wyczuwa z zapisu.  Solidarność, oczywista wobec najbliższych, ale wzruszająca że istniała również wobec pracowników. Świadczą o tym umieszczenie rodzinnych zapisach informacje nie tylko o swoich bliskich, ale  również  o czeladzi, która była chroniona w tym trudnym czasie przez swoich pracodawców.

Autorka zapisu, pisze o swoim zięciu Krzysztofie Mielżyńskim h. Nowina, dziedzicu Dąbrowy w pow. kościańskim, mężu córki Elżbiety, jako o dobroczyńcy, który zaopiekował się teściami i ich najbliższymi przez trzy  miesiące (dwanaście niedziel), dając im schronienie, żywiąc i wspierając. Miejsca jakie dla nich wyznaczył  znajdowało się  we wsiach  do niego należących –  Buda i  Dąbrowa. Miejscowości te  oddalone są  od  Niegolewa, gdzie pozowała epidemia, o kilkanaście kilometrów. Dalsze (przyp. 1.) 

Fragment zapisów w Księdze Rodzinnej Niegolewskich,

pisany przez Katarzynę Orzelską, córkę Macieja Orzelskiego i Elżbiety z Niemojewskich.

Roku 1630.

….W Poniedziałek mięsopustny (przyp 2.) po północy urodziła się córka p. Mielżyńskiej – Anna w Niegolewie, tam rok był bardzo nieszczęśliwy, bo nam Pan Bóg siła ludu pobrał głodem i powietrzem. (przyp.3.) My sami zapowietrzyli się, mieszkaliśmy w Budach kilka niedzieli i dzieci pana Mielżyńskiego Jakób i Katarzyna osobnie od nas mieszkali obojga. Jędrzej mój syn także osobnie. Czeladzi nam zmarło dziesięciu w Budach, a  miało bolączki dwanaście, samiśmy mieszkali dwanaście niedziel w Dąbrowie u pana Mielżyńskiego. Panie Boże racz błogosławić za to,  gdzieśmy wszelkie wygody we wszystkim nie tylko my, ale wszyscy słudzy nasi z wielką jego fatygą i pracą pod czas niech mu Pan Bóg da wszystkie pociechy z najmilszą córką naszą……

Przypisy:

1.Jest to fragment Księgi Rodzinnej Niegolewskich, która do 1939 roku była w Niegolewie. Na szczęście osoba pracująca w pałacu ją przechowała  podczas wojny i po wojnie  przekazała rodzinie. Zapisy w Księdze tej są kontynuowane do dziś . Po II. wojnie  robiła to moja babka – Wanda, potem mój ojciec Andrzej, Który przekazał  w 1975 roku oryginalną Księgę, do Biblioteki Narodowej w Warszawie  Otrzymaliśmy w zamian bardzo ładnie zrobiony reprint. Potem Księgę – reprint, otrzymał mój brat Felicja Niegolewski i jest ona od tej pory w Szczecinie. Brat  rozczytał ręczne zapisy i przepisał cały tekst na maszynie w kilku kopiach. W ten sposób  członkowie mojego pokolenia, jest nas 7 osób, posiadają przepisaną na maszynie  Księgę, która jest co roku uzupełniania o informacje bieżące za kolejny rok.Informacje dotyczą przede wszystkim  przede wszystkim dziejów rodziny „ po mieczu”, ale kiedy jest coś nadzwyczajnego dotyczącego nas kobiet i naszych rodzin – to też brat umieszcza krotki tekst.  Tradycyjnie zapisy dotyczą również informacji ogólnych dotyczących Ojczyzny i świata, ale tylko tych najważniejszych. To bardzo ciekawy materiał, który uzupełniony jest także szczegółowymi pracowniami dotyczącymi jakiś tematów czy  wyjątkowych przeżyć. Jak Pamiętnik z Powstania Warszawskiego moich dziadków, czy opis wyjątkowego zdarzenia na morzu jakie przeżył mój brat pełniąc służbę jako statku jak i   dzialalność publiczna i naukowa mojego ojca.

2. poniedziałek mięsopustny to dzień po  niedzieli mięsopustnej, czyli jednej z czterech przygotowawczych do Wielkiego Postu.

3. „Bóg pobrał siła ludu głodem i powietrzem”. Nazwanie  poszczególnych chorób epidemicznych nastąpiło później, kiedyś wszystkie choroby nazywano ogólnie – powietrzem lub zarazą. Najczęściej powietrzem nazywano ospę, zwaną już poźniej wietrzycą.

Świąteczne paczki od Wielkopolskiego Oddziału pojadą na Wileńszczyznę

15. marca 2020 pracownicy Radia Poznań zawiozą dary od Poznaniaków i mieszkańców Piły  na Wileńszczyznę.

Paczki trafią w trzy miejsca – do rodzin dzieci, które są pacjentami Hospicjum bł. ks. Michała Sopoćki w Wilnie, do Wspólnoty Miłosierdzia Bożego w Solecznikach i do Polskiej szkoły  w Mościszkach.

Hospicjum to zostało zorganizowane w kilkanaście miesięcy i uruchomione 15. lutego 2020 przez  siostrę zakonną z Gorzowa Wielkopolskiego – Siostrę Michaelę, która należy do Zgromadzenia Sióstr  Jezusa Miłosiernego. Siostra Mając wcześniejsze doświadczenia pracy w hospicjum jako założycielka i kierownik takiej placówki w Gorzowie Wielkopolskim,  zdobyła w kilkanaście miesięcy potrzebne fundusze fundusze i uruchomiła 15. lutego 2020 r. pierwsze hospicjum dziecięce na Litwie.

Dwa pozostałe adresy –  to miejscowości gdzie mieszka wielu naszych Rodaków, dla których więzi z Ojczyzna są bardzo ważne.

Członkowie Wielkopolskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego, kiedy dowiedzieli się o możliwości dołączenia się do paczki dla Polaków na Litwie okazali wielkie serce i przynieśli  zabawki, słodycze, żywność o długoterminowej przydatności, gry planszowe, piękne przytulanki. Zrobiliśmy dziewięć paczek, a właściwie pak.

Gratulujemy pomysłu przede wszystkim inicjatorom i organizatorom tego transportu! To bardzo miłe, że młodzi redaktorzy radia potrafią wykazać tyle empatii, żeby takie przedsięwzięcie  zorganizować. Że Im się chce chcieć. Trochę im zazdroszczę, że mogą być Wiosennymi Świętymi Mikołajami.

Redakcja

Konferencja organizowana przez Oddział Poznański IPN w siedzibie Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, dotycząca losów Żydów zamieszkujacych Wielkopolskę

notatka  ze strony internetowej Oddziału Poznańskiego  IPN:Oddziałowe Biuro Badań Historycznych Instytutu Pamięci Narodowej w Poznaniu zaprasza na konferencję „Żydzi w Wielkopolsce w XX wieku. Historia i pamięć”. Wydarzenie to inauguruje Regionalny Projekt Badawczy IPN pod tym samym tytułem.Przedmiotem rozważań będą zagadnienia związane z historią społeczności żydowskiej zamieszkałej w Wielkopolsce, ze szczególnym naciskiem na okres międzywojnia, wojny i okupacji oraz lata powojenne, jak również kwestie właściwego upamiętnienia ich obecności/zapobieżenia niepamięci. Wielu z zaproszonych prelegentów z powodzeniem realizuje funkcje historyków regionu, w którym zamieszkują oraz „aktywistów pamięci” [franc. militant de la mémoire], troszczących się o to, by wiedza, w której pozyskiwaniu i rozprzestrzenianiu biorą aktywny udział (w tym kontekście wiedza o żydowskich współmieszkańcach) nie została zapomniana. Konferencja ma otwarty, interdyscyplinarny charakter. Jej zasadniczym celem jest wzajemne zapoznanie się oraz uzyskanie wglądu w dotychczasowy stan badań/pamięci odnośnie różnych miejsc w Wielkopolsce.

Wstęp wolny! Miejsce obrad: Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, ul. Seweryna Mielżyńskiego 27/29 w Poznaniu.

Program konferencji:

Dzień 1 (czwartek, 27 lutego 2020)

9.00-9.30: Wprowadzenie

Dr hab. Konrad Białecki – naczelnik Oddziałowego Biura Badań Historycznych IPN w Poznaniu

Alicja Kobus – przewodnicząca Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Poznaniu

Szymon Pietrzykowski – pracownik Oddziałowego Biura Badań Historycznych IPN w Poznaniu

 

9.30-11.00: Panel 1

Zbigniew Pakuła (Stowarzyszenie Miasteczko Poznań) – Kłopoty z pamięcią. Z doświadczeń Stowarzyszenia Miasteczko Poznań

Andrzej Niziołek (Fundacja Lasmana) – Dlaczego wydobywam Żydów z (prawie) niebytu?

Patryk Piotr Antoniak (Stowarzyszenie Krotochwile, Simchat Chajim Festival) – Simchat Chajim Festival jako działania kulturalne na rzecz dziedzictwa i pamięci

11.00-11.30: Dyskusja

 

11.30-13.00: Panel 2

Dr Anna Ziółkowska (Muzeum Martyrologiczne w Żabikowie) – Obozy pracy dla Żydów w Wielkopolsce – przestrzenie pamięci

Maciej Krajewski (Stowarzyszenie Łazęga Poznańska) – Żydowskie kamienie – refleksje o trudnej pamięci i łatwym zapominaniu

Marta Hamielec (Muzeum Ziemi Rawickiej) – Miejsca (nie)pamięci – obozy pracy przymusowej dla Żydów na ziemi rawickiej

13.00-13.30: Dyskusja

 

13.30-15.00: Panel 3

Mirosław Łapa (Tygodnik Kępiński) – Kępińscy Żydzi

Danuta Chosińska (Wągrowieckie Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne im. Stanisława Przybyszewskiego) – Historia społeczności żydowskiej w małym miasteczku

Wojciech Olejniczak (Fundacja TRES) – Deportacja polskich Żydów z Niemiec do Zbąszynia w 1938 r. Działania fundacji TRES na rzecz pamięci o żydowskiej historii miasta

15.00-16.00: Dyskusja

 

16.00-17.00: Panel 4

Dyskusja dotycząca edukacji o Holokauście, działalności na rzecz upamiętnienia lokalnej społeczności żydowskiej/żydowskiego dziedzictwa materialnego, przeciwdziałaniu uprzedzeniom z udziałem nauczycieli – Liderów Dialogu:

Sebastana Chosińskiego (I Liceum Ogólnokształcące im. Powstańców Wielkopolskich w Wągrowcu); Teresy Jabłońskiej (Liceum Ogólnokształcące im. Henryka Sienkiewicza we Wrześni); Anity Rucioch-Gołek (Szkoła Podstawowa im. Arkadego Fiedlera w Zbąszyniu); moderacja: Prof. Izabela Skórzyńska (Wydział Historii, UAM)

 

Dzień 2 (piątek, 28 lutego 2020)

9.30-11.00: Panel 5

Piotr Rybczyński (Archiwum Państwowe w Poznaniu, Oddział w Koninie) – Początki Holocaustu. Zagłada żydowskiej ludności powiatu konińskiego w drugiej połowie 1941 r.

Damian Kruczkowski (Miejska Biblioteka Publiczna w Koninie, Wielkopolskie Stowarzyszenie na Rzecz Ratowania Pamięci FRYDHOF) – Stowarzyszenie FRYDHOF – idea, lokalne dziedzictwo, walka o pamięć

Anna Dybała-Pacholak (Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w Warszawie, Dział Edukacji) – Kto w Kleczewie pamięta? Rzecz o upamiętnieniu społeczności żydowskiej po 1945 r.

11.00-11.30: Dyskusja

 

11.30-13.00: Panel 6

Dariusz Czwojdrak (Muzeum Okręgowe w Lesznie) – Skazani na śmierć. Losy wielkopolskich Żydów w czasie II wojny światowej (Leszno, Bojanowo, Kobylin, Koźmin)

Paweł Janicki (Zespół Szkolno-Przedszkolny w Dobrej) – Heidemühle czyli młyn na wrzosowisku

Halina Hila Marcinkowska (Rada Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich w RP) – „Kalisz bez Żydów” – okupacyjne losy kaliskiej społeczności żydowskiej

13.00-13.30: Dyskusja

 

13.30-15.00: Panel 7

Łukasz Parus (Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury w Zagórowie) – Działalność lokalnej społeczności w Zagórowie na rzecz upamiętnienia zagórowskich Żydów

Magdalena Babik (Muzeum byłego Obozu Zagłady w Chełmnie nad Nerem) – Pomnik Ofiar Faszyzmu w miejscu po obozie zagłady Kulmhof. Historia upamiętnienia i transformacja pamięci

Dr Barbara Gańczyk (Kłodawskie Towarzystwo Kulturalne) – Urliste Natürliche Personen. Niemieckie źródło do badania historii Żydów w Kłodawie w czasie II wojny światowej

15.00-16.00: Dyskusja

 

16.00-18.00: Panel 8

Jarosław Biernaczyk (II Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Reymonta w Ostrowie Wielkopolskim, Stowarzyszenie Przyjaciele Ostrowskiej Synagogi) – Przywracanie pamięci o dawnej wspólnocie żydowskiej Ostrowa Wielkopolskiego

Dr Krzysztof Morta (Uniwersytet Wrocławski) – Cele i działalność Ośrodka Badań nad Historią i Kulturą Żydów z Południowej Wielkopolski UWr w Ostrowie Wlkp.

Marcin Woźniak (Muzeum im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu) – Problematyka żydowska w pracach Muzeum im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu

Dariusz Mielcarek (Towarzystwo Miłośników Miasta Inowrocławia) – Konfrontacja i współpraca z samorządami lokalnymi w celu wydobycia macew oraz upamiętnienia miejscowych Żydów na przykładzie Inowrocławia

18.00-18.30: Dyskusja

 

18.30-19.30 Wydarzenie towarzyszące:

Z nadzieją przez życie – koncert piosenek żydowskich w wykonaniu Alony Szostak, urodzonej w Petersburgu absolwentki Instytutu Teatralnego w Moskwie, aktorki przez wiele lat związanej z Teatrem Rozrywki w Chorzowie, od września 2019 r. w stałym zespole aktorskim Teatru Polskiego w Poznaniu (koncert rejestrowany przez TVP3 Poznań).

Alona Szostak, aktorka Teatru Rozrywki zaprasza na niezwykły recital. Śpiewane w czterech językach – jidysz, hebrajskim, rosyjskim i polskim – pieśni opowiadają o miłości i samotności, spełnieniu i tęsknocie, nadziei i rozpaczy. Czyli o życiu. W recitalu, który miał premierę na Festiwalu Twórczości Żydowskiej „Warszawa Singera”, Alonie Szostak towarzyszy pianistka Lena Minkacz.

 

Patronat honorowy:

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma w Warszawie

Marszałek Województwa Wielkopolskiego

Gmina Wyznaniowa Żydowska w Poznaniu Jewish Community of Poznan

 

Patronat medialny:

TVP3 Poznań

Głos Wielkopolski

Jewish.pl

 

Wydarzenie będzie rejestrowane fotograficznie i/lub filmowo, prosimy o zapoznanie się z informacją dotyczącą przetwarzania danych osobowych w związku z uczestnictwem w wydarzeniu organizowanym przez Instytut Pamięci Narodowej – Komisję Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Oddział w Poznaniu w załączniku poniżej.

 

 

Rok 2020 jest rokiem….

Patroni roku 2020 ustanowieni przez Sejm w dniu 19 grudnia 2019 r

Materiał pochodzi ze strony internetowej Sejmu RP> 

Zdjęcie nr 1, fot. Kancelaria Sejmu

W 2019 r. parlamentarzyści – w myśl art. 33a Regulaminu Sejmu – ustanowili w drodze okolicznościowych uchwał patronaty na rok 2020. Uhonorowani zostali: św. Jan Paweł II, hetman Stanisław Żółkiewski, Roman Ingarden i Leopold Tyrmand. 2020 rok będzie także rokiem Bitwy Warszawskiej 1920 roku i Zaślubin Polski z morzem w Pucku w jej 100. rocznicę.

Święty Jan Paweł II
W uchwale ustanawiającej rok 2020 Rokiem Św. Jana Pawła II zwrócono uwagę, że zajmuje on szczególne miejsce w historii Polski i Europy, a jego zdecydowane upominanie się o prawo naszej ojczyzny do wolności wśród narodów Europy, jego praktyczna obrona praw naszego narodu uczyniły Ojca Świętego najważniejszym z ojców niepodległości Polski. W tekście przypomniano, że w czasie pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Polski w 1979 r. rozpoczął się proces, który zaowocował powstaniem ˝Solidarności˝, wyzwoleniem narodu spod panowania komunizmu i odbudową jedności Europy. „Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wyraża wdzięczność i oddaje hołd Wielkiemu Papieżowi św. Janowi Pawłowi II, który sięgając do źródeł chrześcijaństwa uczył nas otwartości, wyrozumiałości, ale i odwagi w obronie wartości chrześcijańskich, na których oparta jest Polska i Europa. Niech nauczanie i wielkie dziedzictwo, które pozostawił św. Jan Paweł II będzie dla naszego narodu wciąż inspiracją do budowania Polski wolnej i sprawiedliwej” – napisano w dokumencie. 18 maja 2020 r. będziemy obchodzić stulecie urodzin Karola Wojtyły, naszego wielkiego rodaka zasłużonego w walce o wyzwolenie Polski spod jarzma komunizmu. „Życiową misją papieża była walka o godność i szacunek każdej istoty ludzkiej, czemu wielokrotnie dawał wyraz w swoich encyklikach. Nazywany „papieżem pielgrzymem”, odbył 104 podróże duszpasterskie do każdego zakątka świata. W swoich homiliach otwarcie krytykował kapitalistyczny wyzysk człowieka przez człowieka, apelował o pokój i braterstwo” – głosi tekst uchwały.

Hetman Stanisław Żółkiewski
Sejm ustanowił 2020 Rokiem Hetmana Stanisława Żółkiewskiego, wybitnego wodza w dziejach oręża polskiego, pełniącego szereg najważniejszych urzędów I Rzeczypospolitej: sekretarza królewskiego, hetmana polnego koronnego, kasztelana lwowskiego, wojewody kijowskiego, a w końcu hetmana wielkiego koronnego i kanclerza wielkiego koronnego. „Stanisław Żółkiewski brał udział we wszystkich wojnach toczonych przez Rzeczpospolitą w drugiej połowie XVI wieku i początkach XVII wieku. Najpierw walczył u boku doświadczonego wodza i kanclerza Jana Zamoyskiego, uczestniczył w wyprawach przeciw Habsburgom i Moskwie, na Mołdawię i Wołoszczyznę, później zwyciężał, dowodząc samodzielnie w wielu kampaniach przeciwko Rosji, Szwecji, Kozakom, Turcji i Tatarom” – czytamy.

Leopold Tyrmand
Przez aklamację posłowie podjęli 25 kwietnia uchwałę w sprawie ustanowienia 2020 Rokiem Leopolda Tyrmanda – znakomitego, dla wielu kultowego, pisarza, którego utwory powstałe w latach 50. i 60. wciąż cieszą się niesłabnącą popularnością.
„W 2020 roku przypada setna rocznica urodzin Leopolda Tyrmanda – wybitnego pisarza, dziennikarza i publicysty. W tym samym roku minie 35. rocznica Jego śmierci. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, w uznaniu wielkich zasług Artysty, postanawia oddać Mu hołd” – brzmią słowa uchwały. W dokumencie posłowie podkreślili również, że autor głośnej powieści „Zły” i bezkompromisowego „Dziennika 1954”, był jednym z najbardziej nieszablonowych twórców polskiej literatury drugiej połowy XX wieku. W najtrudniejszych czasach wykazywał się odwagą i niezależnością intelektualną. W połowie lat 60. zdecydował się na emigrację. Również tam – za oceanem – pozostał aktywny. Celnie i błyskotliwie analizował system, który zniewalał Europę Środkową i Wschodnią. W pamflecie „Cywilizacja komunizmu” uznał go za najgorszą plagę, jaka spotkała ludzkość.

Roman Ingarden
Patronem 2020 został również Roman Ingarden – jeden z najwybitniejszych polskich filozofów, który pozostawił po sobie imponujący dorobek: książki, artykuły, przekłady, archiwum rękopisów. Obejmowały one szeroki zakres tematyczny. Od filozofii literatury, przez estetykę, teorię poznania, po ontologię. W 2020 r. przypada 50. rocznica śmierci Romana Ingardena. „Na szczególne podkreślenie zasługuje Jego bezkompromisowość intelektualna. Podczas okupacji niemieckiej napisał swoje sztandarowe dzieło „Spór o istnienie świata”. W 1950 r. za krytyczny stosunek do marksizmu został pozbawiany prawa do wykładania na macierzystym Uniwersytecie Jagiellońskim i publikowania prac o tematyce fenomenologicznej. Ten czas wykorzystał m.in. na dokonanie wzorcowego przekładu „Krytyki czystego rozumu” Immanuela Kanta. Choć sam był racjonalistą, przez lata korespondował z Edytą Stein, a wśród jego uczniów znaleźli się Karol Wojtyła czy Józef Tischner” – napisano w dokumencie.

Bitwa Warszawska 1920 roku
Izba podjęła uchwałę ustanawiającą 2020 Rokiem Bitwy Warszawskiej, decydującego starcia wojny polsko-bolszewickiej. „Bohaterskie Wojsko Polskie na czele z Marszałkiem Józefem Piłsudskim, wspieranym m.in. przez szefa sztabu generalnego – generała Tadeusza Jordan-Rozwadowskiego, obroniło niepodległość Polski. Zwycięstwo przekreśliło też plany rozszerzenia rewolucji bolszewickiej na Europę Zachodnią” – podkreślono w tekście dokumentu. Przypomniano także słowa Prezydenta RP, prof. Lecha Kaczyńskiego, który w przeddzień Święta Wojska Polskiego w 2009 r. mówił: „W tych sierpniowych dniach decydował się nie tylko los naszego kraju, ale i całego kontynentu. Była to chwila wielkiej narodowej próby, którą Polacy przebyli zwycięsko. Jej bohaterami, prawdziwymi twórcami zwycięstwa, byli żołnierze Wojska Polskiego, którzy ruszyli w bój o wszystko. Wreszcie solidarność i ofiarność całego społeczeństwa, które w tym dramatycznym momencie porzuciło spory i podziały. Wielka, wspaniała lekcja 15 sierpnia 1920 roku powinna być dla nas zawsze aktualna i pouczająca”.

100. rocznica Zaślubin Polski z morzem w Pucku
Izba podjęła uchwałę ustanawiającą rok 2020 „Rokiem Zaślubin Polski z morzem w Pucku”. Ma to związek z przypadającą dokładnie 10 lutego przyszłego roku setną rocznicą historycznych zaślubin Polski z morzem dokonanych w Pucku przez gen. Józefa Hallera. „Ten jubileusz jest doskonałą okazją, by dokonać retrospekcyjnej oceny czy dobrze zagospodarowaliśmy przestrzeń wolności uzyskanej na mocy Traktatu Wersalskiego gwarantującego Polsce powrót nad Bałtyk” – czytamy w uchwale. Dokument zwraca uwagę, że władze II Rzeczypospolitej nadały temu wydarzeniu szczególną rangę. Samemu gen. Hallerowi towarzyszyła 20-osobowa delegacja Sejmu, przedstawiciele Rządu – w tym minister spraw wewnętrznych Stanisław Wojciechowski, wicepremier Wincenty Witos, wojewoda pomorski Stefan Łaszewski, kontradm. Kazimierz Porębski, dyplomaci oraz licznie zgromadzeni mieszkańcy Pomorza, w tym Kaszubi. – Teraz wolne przed nami światy i wolne kraje. Żeglarz Polski będzie mógł dzisiaj wszędzie dotrzeć pod znakiem Białego Orła, cały świat stoi mu otworem – powiedział podczas tamtej uroczystości gen. Haller.

Czytaj dalej Rok 2020 jest rokiem….

15. lecie Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy

Tekst: Wanda Niegolewska

zdjęcia autorstwa pani Farity Leśniewskiej z portalu www: zpleszewa.pl

Jeden z elementów iluminacji wokól palacu w  Dobrzycy. Postaci rozświetliły się na ścieżkach parku o zmroku.

 

Dyrektor  Muzeum Ziemianstwa w Dobrzycy  Wiesław Kaczmarek witający gości

 Wszyscy dyrektorzy Muzeum Zieminstwa w Dobrzycy. Od lewej: Wojciech Dąbrowski, Jan Bartczak, Michał Karalus i Wiesław Kaczmarek.
poniżej: obok mnie, starosta pleszewski Maciej Wasielewski
 

 W dniu 14. lutego 2020 roku minęło 15  lat od dnia, kiedy Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy udostępnione zostało zwiedzającym. Z tej okazji  zorganizowane zostało spotkanie w dawnej oranżerii, położonej w 10. hektarowym dobrzyckim parku. Oranżeria, piękne wnętrze dziś zaaranżowane na miejsce spotkań, koncertów i konferencji.

Czytaj dalej 15. lecie Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy

Pogrzeb Pani Marii Pągowskiej

W dniu 5. lutego 2020 r. odbył się pogrzeb Pani Marii Pągowskiej w Pobiedziskach. Polskie Towarzystwo Ziemiańskie reprezentował członek Oddziału Wielkopolskiego Andrzej Szymon Waliszewski, który udostępnił na naszą stronę kilka zdjęć z tej uroczystości.

Redakcja 

Zmarła Pani Maria Joanna Franciszka Pągowska (1918-2020)

        W dniu 1. lutego 2020 zmarła w Mrowinie koło Poznania, Pani Maria Joanna Pągowska, długoletni członek Wielkopolskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego.

Pani Maria  Pągowska urodziła się  w Lubowicach w powiecie gnieźnieńskim w roku 1918, jako córka Stanisława i Józefy z Brzeskich. Była wnuczką Albina hr. Węsierskiego z Zakrzewia. Absolwentka Sacre Cuer w Polskiej Wsi ( matura rocznik 1936), żołnierz AK –  pseudonim Dębiec w Okręgu Radomsko- Kieleckim, Inspektorat – „Maria” Obwód Miechów, współorganizatorka i sanitariuszka szpitala polowego AK, Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski, Krzyżem Partyzanckim i Krzyżem Armii Krajowej.

Zmarła była osobą lubianą i szanowaną o bardzo świeżym umyśle do ostatnich chwil życia.  Jeszcze kilka miesięcy temu chętnie siadała do stolika  brydżowego z członkami PTZ. Smutno, że bezpowrotnie mija epoka, którą niebawem będziemy mogli  znać wyłącznie  z pamiętników i literatury.

Redakcja 

 

 

Relacja z uroczystości związanych z 250. rocznicą urodzin gen. dyw. Amilkara Kosińskiego w Małopolsce

Małopolanie uczcili 250 rocznicę urodzin zasłużonego dla Polski Wielkopolanina 

 gen. dyw. Amilkara Kosińskiego

Adam W. Gorycki z Kielc – miłośnik i badacz historii Księstwa Warszawskiego, działacz społeczny. 

W grudniu 2019 r. w dwóch miastach małopolskich położonych nad rzeką Pilicą, tj. w Szczekocinach (pow. zawierciański) i w Przedborzu (pow. radomszczański woj. łódzkie) odbyły się uroczystości o charakterze patriotycznym, religijnym i edukacyjnym ku czci gen. dyw. Wojsk Polskich Księstwa Warszawskiego Kawalera Orderu Wojennego Virtuti Militari Antoniego „Amilkara” Kosińskiego (1769-1823) z okazji 250 rocznicy Jego urodzin.

Główny fragment wystroju sali w OSP w Szczekocinach, specjalnie przygotowanej przez instruktora MGOKiS Grzegorza Dudałę na okoliczność uroczystości ku czci gen. Amilkara Kosińskiego.

 

 

 

Uroczystość w OSP w Szczekocinach – po lewej: dyrektor MGOKiS Przemysław Baranowski wita przybyłych, po prawej: inicjator uroczystości i prelegent Adam W. Gorycki .

Wystawa w OSP w Szczekocinach dotycząca gen. Amilkara Kosińskiego zaaranżowana i wykonana przez instruktora MGOKiS Grzegorza Dudałę, pokazująca m.in. potomków gen. Amilkara Kosińskiego.

 

  Msza św. w intencji gen. Amilkara Kosińskiego w Przedborzu; za Ołtarzem, po lewej: wikariusz Dominik Tkaczyk, po środku: proboszcz ksiądz kan. Henryk Dziadczyk, który sprawował tę liturgię w intencji gen. Amilkara Kosińskiego.

 Uroczystość w sali widowiskowej MDK w Przedborzu (niedziela 15.12.2019 r.). Widownia – w pierwszym rzędzie, od lewej: instruktorka MDK w Przedborzu Małgorzata Błaszczyk, przewodniczący Rady Miejskiej w Przedborzu Krzysztof Zawisza, dyrektorka Publicznej Szkoły Podstawowej im. Kazimierza Wielkiego w Przedborzu Grażyna Strojkowska, burmistrz Przedborza Wiesława Janosik. W drugim rzędzie, od prawej: pięcioro członków Oddziału PTTK w Żarnowie (gmina Żarnów, pow. opoczyński, woj. łódzkie), a w tym, osoba czwarta i piąta od prawej: prezes Włodzimierz Szafiński z małżonką Grażyną. W czwartym rzedzie, pierwsza od lewej: prezes Towarzystwa Miłośników Przedborza Paulina Strojkowska.

Uroczystość w MDK w Przedborzu – Adam W. Gorycki wygłasza prelekcję na temat gen. Amilkara Kosińskiego oraz Jego działań wojennych nad rzeką Pilicą w czasie wojny polsko-austriackiej w 1809 r., a w tym na temat zwycięskiej potyczki w Przedborzu, którą stoczył 6 lipca 1809 r. szwadron Pułku 2

 Sarkofag Generała Amilkara Kosińskiego w Krypcie Zasłużonych Wielkopolan w Poznaniu 

Jak z zakonnika zrodził się generał i ziemianin Czytaj dalej Relacja z uroczystości związanych z 250. rocznicą urodzin gen. dyw. Amilkara Kosińskiego w Małopolsce

„Opłatek” Ziemiański w dniu 13 stycznia 2020

 

W dniu 13. stycznia 2020 roku członkowie Wielkopolskiego Towarzystwa Ziemiańskiego spotkali się w sali kolumnowej Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, przy ul Mielżyńskiego w Poznaniu. Poza członkami PTZ, którzy bardzo licznie przybyli,  na spotkaniu było również sporo gości. Miedzy innymi Był ks. prałat Paweł Descur, nasz kapelan, był ks. prałat Jan Mazur, kapelan Oddziału Zachodniopomorskiego PTZ, odwiedził nas pan Marcin Libicki z prezentem w postaci swojej nowej książki pt: „Europa”.  Była pani dyrektor Biblioteki Raczyńskich –  Anna Gruszecka, dr Agnieszka Łuczak i mecenas Maciej Obrębski. Gości razem z Andrzejem Heydlem witała pani Aleksandra Kruszyńska, dyrektor Zarządu PTPZ. Czytaj dalej „Opłatek” Ziemiański w dniu 13 stycznia 2020