Amelia Dunin

Wspomnienie p. Barbary Kanigowskiej o zmarłej w Krakowie Amielii Dunin

W uzupełnieniu szerokich informacji na temat Amelii z Dąmbskich – Dunin pragnę dodać:

  Wujem Amelii (bratem jej matki) był ksiądz dr Aleksander Żychliński – Sługa Boży Kościoła Katolickiego. Ksiądz dr A. Żychliński pochowany jest w Krypcie Zasłużonych Wielkopolan w kościele św. Wojciecha.

  Podczas okupacji niemieckiej wysiedlona z Poznania Natalia Tułasiewicz  (beatyfikowana w dniu 13.06.1999 r.) przez krótki czas przebywała w Kalinie Wielkiej i uczyła Amelię i jej siostrę Oleńkę.

  Współpracowała z bł. Hanną Chrzanowską w opiece nad chorymi.

  Amelia – Lilijka nazywana w najbliższej rodzinie jej ojca, ostatni raz była w Poznaniu we wrześniu 2018 r. W tym czasie zwiedziła Dobiegniew, gdzie więziony był w oflagu przez Niemców jej mąż Józef Stanisław Dunin.

Zwiedziła też Muzeum w Międzyrzeczu, dokąd pojechała sama koleją.

  Amelia w 2018 r. wydała wspomnienia swojego męża Józefa Stanisława Dunina  „Migawki z mojego życia”.

  Działalność gospodarczą zawiesiła 01.08.2020 r. z nadzieją na szybki koniec pandemii.

Msza św. o spokój duszy śp. Amelii Dunin zostanie odprawiona w niedzielę 6 czerwca br. o godz. 18.00 w kościele p.  w. Narodzenia Pańskiego – Osiedle Stefana Batorego 113 w Poznaniu.

Barbara Kanigowska

Juliusz Karski

Zmarł JULIUSZ KARSKI z KARS h. Boleścic,  prezes Warszawskiego Oddziału PTZ

Urodził się 26.04. 1931 r, jako syn Szymona Karskiego i Elżbiety Marii hr,  Plater Zyberk, w majątku we Włostowie, w sandomierskim, w dobrach zakupionych przez Antoniego z Karcza Karskiego, łowczego sandomierskiego  w roku 1795.
Dobra i piękny pałac zbudowany według projektu  Henryka  Marconiego, w latach 1854-1860, należały do rodziny Karskich 147 lat, do roku 1942, kiedy to Niemcy aresztowali Szymona Karskiego, a rodzinie kazali opuścić dom. Aresztowanie  Karskiego było spowodowane podejrzeniami współpracy z polskimi organizacjami konspiracyjnymi z rejonu świętokrzyskiego. Na szczęście rodzinie udało się wyrwać Szymona Karskiego z rąk gestapo, zanim Niemcy zdążyli uwiarygodnić podejrzenia  o związkach z działalnością konspiracyjną. Nie udało im się udowodnić wspierania podziemia finansowo i organizacyjnie, ani tego że  w  pałacu odbywały się tajne komplety. Uciekając przed dalszymi dociekaniami gestapo rodzina znalazła się w Warszawie, gdzie pp. Karscy przeżyli Powstanie Warszawskie. Po wojnie, jak wszystkie rodziny ziemiańskie, Karscy pozbawieni byli środków do życia i swoich domów, nie było również  dla nich zatrudnienia.  Dlatego W 1946 roku Juliusz Karski wraz z bratem zostali umieszczeni  przez rodziców w Gostyniu Poznańskim, w gimnazjum z internatem ojców filipinów, gdzie w roku 1949 Juliusz zdał maturę.   Po ukończeniu szkoły wrócił do Warszawy i zamieszkał z rodzicami,   w zaadoptowanym przez ojca strychu, w kamienicy  przy ul. Wiejskiej, należącej do rodziny przed wojną. Juliuszowi udało się dostać na studia na UW, gdzie  ukończył instytut geologii. Całe życie zawodowe, aż do 2010 roku pracował jako geolog, osiągając sukcesy i uznanie. Jeszcze na studiach, wyróżniający się doskonałymi  warunkami fizycznymi ( ponad 190 cm wzrostu) został zauważony przez trenerów sportowych i  1951 roku został powołany do reprezentacji Polski, w rozgrywkach siatkarskich. Od tego czasu siatkówka – to drugie, po geologii powołanie Juliusza . Był jej wierny do końca. Nawet w ostatnich latach reprezentował Polskę  na międzynarodowych zawodach, zdobywając medale w kategorii oldbojów. Pracował również społecznie w Radzie Fundacji Polska Siatkówka,  był członkiem Zarządu fundacji.
Juliusz był niezwykle przystojnym i postawnym, uroczym mężczyzną o nieskazitelnych manierach i dystynkcji. Był bardzo sumienny, obowiązkowy i pracowity. Przez wiele lat był wiceprezesem, a ostatnio przez kilka kadencji, prezesem Warszawskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego.  Zjawiał się punktualnie na każde zebranie, zawsze przygotowany i zawsze w dobrym nastroju. Wnosił humor i konsyliacyjny sposób dyskusji, który  był dla nas wszystkich dobrym wzorcem współpracy i hamulcem w dyskusjach, kiedy ich  temperatura robiła się zbyt wysoka.   Będzie nam wszystkim bardzo brakowało Juliusza!!
polecam osobiste nagranie z roku 2011 rozmowy z Juliuszem Karskim.
Rozmowę audio nagrała Zofia Stopa w 2011 roku w Warszawie, sygnatura AHM_2505.

Czytaj dalej Juliusz Karski

Amelia Dunin

dr Konstanty Chłapowski 

   W dniu 12 marca w godzinach późno wieczornych 2021 r. zmarła w Krakowie Amelia Dunin.

Amelia Maria Bernadetta z Dąmbskich Dunin urodziła się 21 marca 1928 r. w Poznaniu. Pochodziła z małopolskiej  ziemiańskiej rodziny, znanej z patriotycznych i prospołecznych postaw. Poprzez matkę związana była z licznymi rodzinami wielkopolskimi:  Żychlińskimi z Uzarzewa, Lipskimi, Biegańskimi, Szołdrskimi, Chłapowskimi czy Stablewskimi. Rodzicami byli Adolf i Antonina z Żychlińskich Dąmbscy herbu Godziemba- właściciele majątku ziemskiego w Kalinie Wielkiej w powiecie miechowskim. Czytaj dalej Amelia Dunin

 

Zdjęcie Pani Elżbiety Kraińskiej

KRAIŃSKA ELZBIETA

 

W imieniu rodziny Kraińskich z przykrością zawiadamiam, że 26.02.2021 zmarła Elżbieta  z Czartoryskich Kraińska.

Z wyrazami współczucia dla rodziny i prośbą przesłania tej informacji do członków Waszych oddziałów.

W imieniu Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego oddział Kraków

Rafał Slask

Amelia Dunin

Rafał Slaski, PTZ  Oddział Kraków

Z wielką przykrością i smutkiem zawiadamiam że dnia 12 marca 2021 zmarła  w Krakowie Amelia Dunin. Msza żałobna w intencji  Zmarłej odbędzie się 19 marca (piątek) o g. 13 w kaplicy cmentarnej na Salwatorze w Krakowie. Po uroczystościach pogrzebowych Zmarła zostanie pochowana w grobie rodzinnym. Czytaj dalej Amelia Dunin