Pogrzeb Pani Marii Ciemniewskiej

 

Ze smutkiem członkowie Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego pożegnali
ś+p. 
Marię Ciemniewską  
dr nauk rolniczych 
 
Członka Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego 
Oddział Wielkopolski w Poznaniu,
Osobę działającą aktywnie m.in. w Oddziałowej Komisji Rewizyjnej, naszą wspaniałą Koleżankę,  współorganizatorkę życia towarzyskiego, 
Osobę życzliwą i ofiarną
 
Uroczystości pogrzebowe 
odbyły się 22 maja 2020 r. w Poznaniu 

 

Smutną była  dla nas informacja o odejściu śp. Pani Marii z tego świata.    Po tak aktywnym i pracowitym życiu, pożegnanie  Pani Marii odbyło się  w otoczeniu wielu Jej przyjaciół, których  miała zawsze wokół siebie i  którzy Jej nie opuścili w ostatnich chwilach  doczesnej drogi życia.  

Niech Spoczywa w Pokoju !

 

NIHIL NOVI

Szanowni Państwo,

Nihil Novi !

Przedstawiam Państwu  źródłowy tekst historyczny, który pochodzi z  XVII w. Z „ Ksiegi rodzinnej rodziny Niegolewskich”. Autorką jest Katarzyna Orzelska. Córka jej Elżbieta  Niegolewska przejęła po śmierci matki obowiązek spisywania dziejów rodziny i zapiski te kontynuowane są do dziś. 

Przestawiony poniżej fragment dotyczy epidemii jaka miała  miejsce w 1630 roku w Wielkopolsce. Czytając ten tekst trudno uniknąć skojarzeń  do obecnej sytuacji. Czytaj dalej NIHIL NOVI

Wspomnienia Krystyny Szukszto (1897 – 1987) , spisane w 1981 roku

tekst przysłany do redakcji strony przez

panią Teresę Walasiak Kwiek

„W zimie 1918 roku przez Czerwony Krzyż otrzymałam wiadomość o śmierci Ojca”

Słysząc w Juncowie o pociągach odjeżdżających z Mińska do Wilna, postanowiłam tam pojechać i szukać sposobu powrotu na Żmudź. Należy wspomnieć, że cała Białoruś aż po Dniepr zajęły w marcu wojska niemieckie. Od Niemców dowiedziałam się, że wielu Polaków wraca przez Mińsk do kraju. Powrót do rodzinnej Litwy nastręczył nie lada trudności. Trzy tygodnie oczekiwania w nieznajomym mieście wspominam jak czarną kartę. W komitecie wojskowych z rodzinami, czekających na „eszelon” zapisałam się na wyjazd do Wilna. Jak ciężką, chwilami beznadziejną była ta podróż-trudno wyrazić. Jechaliśmy trzy tygodnie. Pociąg zatrzymywano na bocznym torze i nie wiadomo było kiedy ruszy. Czytaj dalej Wspomnienia Krystyny Szukszto (1897 – 1987) , spisane w 1981 roku

Ku Rezurekcji

Życzenia Wielkanocne otrzymaliśmy od naszego

Kapelana ks. Pawła Descura

i pisane strofami od naszego kolegi

Andrzeja Waliszewskiego

Ks kapela pisze tak.  ” Szanowni i Drodzy Państwo! Członkowie i Sympatycy Oddziału Wielkopolskiego Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego wraz z Rodzinami!

Mój rektor w seminarium duchownym mawiał, że Pan Bóg przeprowadza człowieka przez różne doświadczenia „nie za co ale po co?” To chyba klucz do zrozumienia tego co się teraz dzieje. W zeszłym tygodniu wysłałem moje życzenia wielkanocne do siedziby OP PTZ ale dzisiaj ktoś uświadomił mi, że pewnie nikt tam teraz nie dociera. Dlatego tą drogą przesyłam życzenia, które wiele lat temu napisał ksiądz Jan Twardowski.

ks. Jan Twardowski

„Na Wielkanoc chciałbym złożyć krótkie życzenia wierzącym i niewierzącym.

Czego nam, wierzącym, dzisiaj życzyć? Chyba tego, żebyśmy stawiając sobie czasem pytania: po co się urodziłem? Po co żyję? Dlaczego ucieka mi doczesne szczęście? Dlaczego cierpię? Dlaczego umieram? – stale przypominali sobie Jezusa zmartwychwstałego, który jako człowiek przebył ludzkie życie, cierpienia, straszną śmierć i w cierpieniach, kłopotach życiowych przedarł się do Pana Boga i do Niego przeniósł nasze człowieczeństwo. Żebyśmy nie patrzyli na nasze kłopoty, cierpienia, śmierć jak na nieszczęście, ale jak na przedzieranie się do Boga. Jest to w życiu takie trudne, trudniejsze od wspinaczki na górę.

Niewierzącym życzyłbym, aby postawili sobie pytanie: a jeśli jest prawdą, że Jezus zmartwychwstał, to jak będę wyglądał ze swoją niemądrą niewiarą?”

Życzę zatem za śp. Księdzem Janem wytrwałego przedzierania się razem ze Zmartwychwstałym przez wszystko co nas spotyka

Wasz Kapelan

Ks. Paweł Deskur

**********  

Z życzeniami na Święta Wielkiej Nocy

Andrzej Szymon Waliszewski

Ku Rezurekcji

Oto po wiekach i sprawa nasza

Obraz jak tamten prawdziwy

Czy damy wiarę słowom Jonasza

Zniszczenia naszej  Niniwy ?

        Czy jest dziś senat albo  król

By tak jak  w onej Niniwie

Dał dekret przejść pokuty ból

Nawrócić  się prawdziwie ?

Myśl co się z tamtą wiąże sama

By chronić z Sodomy żywych

Czy starczy Bogu Abrahama

Dziesięciu  sprawiedliwych ?

Cywilizacja tak dziś duża

Że Blask przyćmiewa Boskiej Chwały

Prawda z pandemii się wynurza

Że człowiek jednak ciągle mały

Z pokorą wołać nam potrzeba

Gdy strach padł dziś na ludzkie plemię

Duch Twój niech Panie zstąpi z Nieba

Kolejny raz odnowi  Ziemię

Na Rezurekcję gdy zabije dzwon

Przez Twoje Święte Zmartwychpowstanie

Ludziom ze wszystkich ziemskich stron

W  świat sprawiedliwych pomóż iść Panie …

*     *      *

Datum Posnaniae, die 6 mensis Aprilis Anno Domini 2020

Epidemia w XVII w w Wielkopolsce

Wanda Niegolewska

Nihil Novi !

Przedstawiam Państwu  źródłowy tekst historyczny, który pochodzi z  XVII w. z „ Ksiegi rodzinnej rodziny Niegolewskich”. Autorką jest Katarzyna Orzelska. Córka jej Elżbieta  Niegolewska przejęła po śmierci matki obowiązek spisywania dziejów rodziny i zapiski te kontynuowane są do dziś. 

Przestawiony poniżej fragment dotyczy epidemii jaka miała  miejsce w 1630 roku w Wielkopolsce. Czytając ten tekst trudno uniknąć skojarzeń  do obecnej sytuacji.

Wówczas,  mimo braku specjalistycznej wiedzy na temat chorób i  epidemii, braku informacji i wytycznych dotyczący zachowań, ludzie odruchowo izolowali się, gromadząc się tylko w gronie najbliższej rodziny, a nawet rozdzielali się pokoleniowo. Znamienna jest również solidarność ludzka jaką się wyczuwa z zapisu.  Solidarność, oczywista wobec najbliższych, ale wzruszająca że istniała również wobec pracowników. Świadczą o tym umieszczenie rodzinnych zapisach informacje nie tylko o swoich bliskich, ale  również  o czeladzi, która była chroniona w tym trudnym czasie przez swoich pracodawców.

Autorka zapisu, pisze o swoim zięciu Krzysztofie Mielżyńskim h. Nowina, dziedzicu Dąbrowy w pow. kościańskim, mężu córki Elżbiety, jako o dobroczyńcy, który zaopiekował się teściami i ich najbliższymi przez trzy  miesiące (dwanaście niedziel), dając im schronienie, żywiąc i wspierając. Miejsca jakie dla nich wyznaczył  znajdowało się  we wsiach  do niego należących –  Buda i  Dąbrowa. Miejscowości te  oddalone są  od  Niegolewa, gdzie pozowała epidemia, o kilkanaście kilometrów. Dalsze (przyp. 1.) 

Fragment zapisów w Księdze Rodzinnej Niegolewskich,

pisany przez Katarzynę Orzelską, córkę Macieja Orzelskiego i Elżbiety z Niemojewskich.

Roku 1630.

….W Poniedziałek mięsopustny (przyp 2.) po północy urodziła się córka p. Mielżyńskiej – Anna w Niegolewie, tam rok był bardzo nieszczęśliwy, bo nam Pan Bóg siła ludu pobrał głodem i powietrzem. (przyp.3.) My sami zapowietrzyli się, mieszkaliśmy w Budach kilka niedzieli i dzieci pana Mielżyńskiego Jakób i Katarzyna osobnie od nas mieszkali obojga. Jędrzej mój syn także osobnie. Czeladzi nam zmarło dziesięciu w Budach, a  miało bolączki dwanaście, samiśmy mieszkali dwanaście niedziel w Dąbrowie u pana Mielżyńskiego. Panie Boże racz błogosławić za to,  gdzieśmy wszelkie wygody we wszystkim nie tylko my, ale wszyscy słudzy nasi z wielką jego fatygą i pracą pod czas niech mu Pan Bóg da wszystkie pociechy z najmilszą córką naszą……

Przypisy:

1.Jest to fragment Księgi Rodzinnej Niegolewskich, która do 1939 roku była w Niegolewie. Na szczęście osoba pracująca w pałacu ją przechowała  podczas wojny i po wojnie  przekazała rodzinie. Zapisy w Księdze tej są kontynuowane do dziś . Po II. wojnie  robiła to moja babka – Wanda, potem mój ojciec Andrzej, Który przekazał  w 1975 roku oryginalną Księgę, do Biblioteki Narodowej w Warszawie  Otrzymaliśmy w zamian bardzo ładnie zrobiony reprint. Potem Księgę – reprint, otrzymał mój brat Felicja Niegolewski i jest ona od tej pory w Szczecinie. Brat  rozczytał ręczne zapisy i przepisał cały tekst na maszynie w kilku kopiach. W ten sposób  członkowie mojego pokolenia, jest nas 7 osób, posiadają przepisaną na maszynie  Księgę, która jest co roku uzupełniania o informacje bieżące za kolejny rok.Informacje dotyczą przede wszystkim  przede wszystkim dziejów rodziny „ po mieczu”, ale kiedy jest coś nadzwyczajnego dotyczącego nas kobiet i naszych rodzin – to też brat umieszcza krotki tekst.  Tradycyjnie zapisy dotyczą również informacji ogólnych dotyczących Ojczyzny i świata, ale tylko tych najważniejszych. To bardzo ciekawy materiał, który uzupełniony jest także szczegółowymi pracowniami dotyczącymi jakiś tematów czy  wyjątkowych przeżyć. Jak Pamiętnik z Powstania Warszawskiego moich dziadków, czy opis wyjątkowego zdarzenia na morzu jakie przeżył mój brat pełniąc służbę jako statku jak i   dzialalność publiczna i naukowa mojego ojca.

2. poniedziałek mięsopustny to dzień po  niedzieli mięsopustnej, czyli jednej z czterech przygotowawczych do Wielkiego Postu.

3. „Bóg pobrał siła ludu głodem i powietrzem”. Nazwanie  poszczególnych chorób epidemicznych nastąpiło później, kiedyś wszystkie choroby nazywano ogólnie – powietrzem lub zarazą. Najczęściej powietrzem nazywano ospę, zwaną już poźniej wietrzycą.

Świąteczne paczki od Wielkopolskiego Oddziału pojadą na Wileńszczyznę

15. marca 2020 pracownicy Radia Poznań zawiozą dary od Poznaniaków i mieszkańców Piły  na Wileńszczyznę.

Paczki trafią w trzy miejsca – do rodzin dzieci, które są pacjentami Hospicjum bł. ks. Michała Sopoćki w Wilnie, do Wspólnoty Miłosierdzia Bożego w Solecznikach i do Polskiej szkoły  w Mościszkach.

Hospicjum to zostało zorganizowane w kilkanaście miesięcy i uruchomione 15. lutego 2020 przez  siostrę zakonną z Gorzowa Wielkopolskiego – Siostrę Michaelę, która należy do Zgromadzenia Sióstr  Jezusa Miłosiernego. Siostra Mając wcześniejsze doświadczenia pracy w hospicjum jako założycielka i kierownik takiej placówki w Gorzowie Wielkopolskim,  zdobyła w kilkanaście miesięcy potrzebne fundusze fundusze i uruchomiła 15. lutego 2020 r. pierwsze hospicjum dziecięce na Litwie.

Dwa pozostałe adresy –  to miejscowości gdzie mieszka wielu naszych Rodaków, dla których więzi z Ojczyzna są bardzo ważne.

Członkowie Wielkopolskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego, kiedy dowiedzieli się o możliwości dołączenia się do paczki dla Polaków na Litwie okazali wielkie serce i przynieśli  zabawki, słodycze, żywność o długoterminowej przydatności, gry planszowe, piękne przytulanki. Zrobiliśmy dziewięć paczek, a właściwie pak.

Gratulujemy pomysłu przede wszystkim inicjatorom i organizatorom tego transportu! To bardzo miłe, że młodzi redaktorzy radia potrafią wykazać tyle empatii, żeby takie przedsięwzięcie  zorganizować. Że Im się chce chcieć. Trochę im zazdroszczę, że mogą być Wiosennymi Świętymi Mikołajami.

Redakcja

Konferencja organizowana przez Oddział Poznański IPN w siedzibie Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, dotycząca losów Żydów zamieszkujacych Wielkopolskę

notatka  ze strony internetowej Oddziału Poznańskiego  IPN:Oddziałowe Biuro Badań Historycznych Instytutu Pamięci Narodowej w Poznaniu zaprasza na konferencję „Żydzi w Wielkopolsce w XX wieku. Historia i pamięć”. Wydarzenie to inauguruje Regionalny Projekt Badawczy IPN pod tym samym tytułem.Przedmiotem rozważań będą zagadnienia związane z historią społeczności żydowskiej zamieszkałej w Wielkopolsce, ze szczególnym naciskiem na okres międzywojnia, wojny i okupacji oraz lata powojenne, jak również kwestie właściwego upamiętnienia ich obecności/zapobieżenia niepamięci. Wielu z zaproszonych prelegentów z powodzeniem realizuje funkcje historyków regionu, w którym zamieszkują oraz „aktywistów pamięci” [franc. militant de la mémoire], troszczących się o to, by wiedza, w której pozyskiwaniu i rozprzestrzenianiu biorą aktywny udział (w tym kontekście wiedza o żydowskich współmieszkańcach) nie została zapomniana. Konferencja ma otwarty, interdyscyplinarny charakter. Jej zasadniczym celem jest wzajemne zapoznanie się oraz uzyskanie wglądu w dotychczasowy stan badań/pamięci odnośnie różnych miejsc w Wielkopolsce.

Wstęp wolny! Miejsce obrad: Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, ul. Seweryna Mielżyńskiego 27/29 w Poznaniu.

Program konferencji:

Dzień 1 (czwartek, 27 lutego 2020)

9.00-9.30: Wprowadzenie

Dr hab. Konrad Białecki – naczelnik Oddziałowego Biura Badań Historycznych IPN w Poznaniu

Alicja Kobus – przewodnicząca Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Poznaniu

Szymon Pietrzykowski – pracownik Oddziałowego Biura Badań Historycznych IPN w Poznaniu

 

9.30-11.00: Panel 1

Zbigniew Pakuła (Stowarzyszenie Miasteczko Poznań) – Kłopoty z pamięcią. Z doświadczeń Stowarzyszenia Miasteczko Poznań

Andrzej Niziołek (Fundacja Lasmana) – Dlaczego wydobywam Żydów z (prawie) niebytu?

Patryk Piotr Antoniak (Stowarzyszenie Krotochwile, Simchat Chajim Festival) – Simchat Chajim Festival jako działania kulturalne na rzecz dziedzictwa i pamięci

11.00-11.30: Dyskusja

 

11.30-13.00: Panel 2

Dr Anna Ziółkowska (Muzeum Martyrologiczne w Żabikowie) – Obozy pracy dla Żydów w Wielkopolsce – przestrzenie pamięci

Maciej Krajewski (Stowarzyszenie Łazęga Poznańska) – Żydowskie kamienie – refleksje o trudnej pamięci i łatwym zapominaniu

Marta Hamielec (Muzeum Ziemi Rawickiej) – Miejsca (nie)pamięci – obozy pracy przymusowej dla Żydów na ziemi rawickiej

13.00-13.30: Dyskusja

 

13.30-15.00: Panel 3

Mirosław Łapa (Tygodnik Kępiński) – Kępińscy Żydzi

Danuta Chosińska (Wągrowieckie Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne im. Stanisława Przybyszewskiego) – Historia społeczności żydowskiej w małym miasteczku

Wojciech Olejniczak (Fundacja TRES) – Deportacja polskich Żydów z Niemiec do Zbąszynia w 1938 r. Działania fundacji TRES na rzecz pamięci o żydowskiej historii miasta

15.00-16.00: Dyskusja

 

16.00-17.00: Panel 4

Dyskusja dotycząca edukacji o Holokauście, działalności na rzecz upamiętnienia lokalnej społeczności żydowskiej/żydowskiego dziedzictwa materialnego, przeciwdziałaniu uprzedzeniom z udziałem nauczycieli – Liderów Dialogu:

Sebastana Chosińskiego (I Liceum Ogólnokształcące im. Powstańców Wielkopolskich w Wągrowcu); Teresy Jabłońskiej (Liceum Ogólnokształcące im. Henryka Sienkiewicza we Wrześni); Anity Rucioch-Gołek (Szkoła Podstawowa im. Arkadego Fiedlera w Zbąszyniu); moderacja: Prof. Izabela Skórzyńska (Wydział Historii, UAM)

 

Dzień 2 (piątek, 28 lutego 2020)

9.30-11.00: Panel 5

Piotr Rybczyński (Archiwum Państwowe w Poznaniu, Oddział w Koninie) – Początki Holocaustu. Zagłada żydowskiej ludności powiatu konińskiego w drugiej połowie 1941 r.

Damian Kruczkowski (Miejska Biblioteka Publiczna w Koninie, Wielkopolskie Stowarzyszenie na Rzecz Ratowania Pamięci FRYDHOF) – Stowarzyszenie FRYDHOF – idea, lokalne dziedzictwo, walka o pamięć

Anna Dybała-Pacholak (Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w Warszawie, Dział Edukacji) – Kto w Kleczewie pamięta? Rzecz o upamiętnieniu społeczności żydowskiej po 1945 r.

11.00-11.30: Dyskusja

 

11.30-13.00: Panel 6

Dariusz Czwojdrak (Muzeum Okręgowe w Lesznie) – Skazani na śmierć. Losy wielkopolskich Żydów w czasie II wojny światowej (Leszno, Bojanowo, Kobylin, Koźmin)

Paweł Janicki (Zespół Szkolno-Przedszkolny w Dobrej) – Heidemühle czyli młyn na wrzosowisku

Halina Hila Marcinkowska (Rada Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich w RP) – „Kalisz bez Żydów” – okupacyjne losy kaliskiej społeczności żydowskiej

13.00-13.30: Dyskusja

 

13.30-15.00: Panel 7

Łukasz Parus (Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury w Zagórowie) – Działalność lokalnej społeczności w Zagórowie na rzecz upamiętnienia zagórowskich Żydów

Magdalena Babik (Muzeum byłego Obozu Zagłady w Chełmnie nad Nerem) – Pomnik Ofiar Faszyzmu w miejscu po obozie zagłady Kulmhof. Historia upamiętnienia i transformacja pamięci

Dr Barbara Gańczyk (Kłodawskie Towarzystwo Kulturalne) – Urliste Natürliche Personen. Niemieckie źródło do badania historii Żydów w Kłodawie w czasie II wojny światowej

15.00-16.00: Dyskusja

 

16.00-18.00: Panel 8

Jarosław Biernaczyk (II Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Reymonta w Ostrowie Wielkopolskim, Stowarzyszenie Przyjaciele Ostrowskiej Synagogi) – Przywracanie pamięci o dawnej wspólnocie żydowskiej Ostrowa Wielkopolskiego

Dr Krzysztof Morta (Uniwersytet Wrocławski) – Cele i działalność Ośrodka Badań nad Historią i Kulturą Żydów z Południowej Wielkopolski UWr w Ostrowie Wlkp.

Marcin Woźniak (Muzeum im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu) – Problematyka żydowska w pracach Muzeum im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu

Dariusz Mielcarek (Towarzystwo Miłośników Miasta Inowrocławia) – Konfrontacja i współpraca z samorządami lokalnymi w celu wydobycia macew oraz upamiętnienia miejscowych Żydów na przykładzie Inowrocławia

18.00-18.30: Dyskusja

 

18.30-19.30 Wydarzenie towarzyszące:

Z nadzieją przez życie – koncert piosenek żydowskich w wykonaniu Alony Szostak, urodzonej w Petersburgu absolwentki Instytutu Teatralnego w Moskwie, aktorki przez wiele lat związanej z Teatrem Rozrywki w Chorzowie, od września 2019 r. w stałym zespole aktorskim Teatru Polskiego w Poznaniu (koncert rejestrowany przez TVP3 Poznań).

Alona Szostak, aktorka Teatru Rozrywki zaprasza na niezwykły recital. Śpiewane w czterech językach – jidysz, hebrajskim, rosyjskim i polskim – pieśni opowiadają o miłości i samotności, spełnieniu i tęsknocie, nadziei i rozpaczy. Czyli o życiu. W recitalu, który miał premierę na Festiwalu Twórczości Żydowskiej „Warszawa Singera”, Alonie Szostak towarzyszy pianistka Lena Minkacz.

 

Patronat honorowy:

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma w Warszawie

Marszałek Województwa Wielkopolskiego

Gmina Wyznaniowa Żydowska w Poznaniu Jewish Community of Poznan

 

Patronat medialny:

TVP3 Poznań

Głos Wielkopolski

Jewish.pl

 

Wydarzenie będzie rejestrowane fotograficznie i/lub filmowo, prosimy o zapoznanie się z informacją dotyczącą przetwarzania danych osobowych w związku z uczestnictwem w wydarzeniu organizowanym przez Instytut Pamięci Narodowej – Komisję Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Oddział w Poznaniu w załączniku poniżej.

 

 

Rok 2020 jest rokiem….

Patroni roku 2020 ustanowieni przez Sejm w dniu 19 grudnia 2019 r

Materiał pochodzi ze strony internetowej Sejmu RP> 

Zdjęcie nr 1, fot. Kancelaria Sejmu

W 2019 r. parlamentarzyści – w myśl art. 33a Regulaminu Sejmu – ustanowili w drodze okolicznościowych uchwał patronaty na rok 2020. Uhonorowani zostali: św. Jan Paweł II, hetman Stanisław Żółkiewski, Roman Ingarden i Leopold Tyrmand. 2020 rok będzie także rokiem Bitwy Warszawskiej 1920 roku i Zaślubin Polski z morzem w Pucku w jej 100. rocznicę.

Święty Jan Paweł II
W uchwale ustanawiającej rok 2020 Rokiem Św. Jana Pawła II zwrócono uwagę, że zajmuje on szczególne miejsce w historii Polski i Europy, a jego zdecydowane upominanie się o prawo naszej ojczyzny do wolności wśród narodów Europy, jego praktyczna obrona praw naszego narodu uczyniły Ojca Świętego najważniejszym z ojców niepodległości Polski. W tekście przypomniano, że w czasie pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Polski w 1979 r. rozpoczął się proces, który zaowocował powstaniem ˝Solidarności˝, wyzwoleniem narodu spod panowania komunizmu i odbudową jedności Europy. „Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wyraża wdzięczność i oddaje hołd Wielkiemu Papieżowi św. Janowi Pawłowi II, który sięgając do źródeł chrześcijaństwa uczył nas otwartości, wyrozumiałości, ale i odwagi w obronie wartości chrześcijańskich, na których oparta jest Polska i Europa. Niech nauczanie i wielkie dziedzictwo, które pozostawił św. Jan Paweł II będzie dla naszego narodu wciąż inspiracją do budowania Polski wolnej i sprawiedliwej” – napisano w dokumencie. 18 maja 2020 r. będziemy obchodzić stulecie urodzin Karola Wojtyły, naszego wielkiego rodaka zasłużonego w walce o wyzwolenie Polski spod jarzma komunizmu. „Życiową misją papieża była walka o godność i szacunek każdej istoty ludzkiej, czemu wielokrotnie dawał wyraz w swoich encyklikach. Nazywany „papieżem pielgrzymem”, odbył 104 podróże duszpasterskie do każdego zakątka świata. W swoich homiliach otwarcie krytykował kapitalistyczny wyzysk człowieka przez człowieka, apelował o pokój i braterstwo” – głosi tekst uchwały.

Hetman Stanisław Żółkiewski
Sejm ustanowił 2020 Rokiem Hetmana Stanisława Żółkiewskiego, wybitnego wodza w dziejach oręża polskiego, pełniącego szereg najważniejszych urzędów I Rzeczypospolitej: sekretarza królewskiego, hetmana polnego koronnego, kasztelana lwowskiego, wojewody kijowskiego, a w końcu hetmana wielkiego koronnego i kanclerza wielkiego koronnego. „Stanisław Żółkiewski brał udział we wszystkich wojnach toczonych przez Rzeczpospolitą w drugiej połowie XVI wieku i początkach XVII wieku. Najpierw walczył u boku doświadczonego wodza i kanclerza Jana Zamoyskiego, uczestniczył w wyprawach przeciw Habsburgom i Moskwie, na Mołdawię i Wołoszczyznę, później zwyciężał, dowodząc samodzielnie w wielu kampaniach przeciwko Rosji, Szwecji, Kozakom, Turcji i Tatarom” – czytamy.

Leopold Tyrmand
Przez aklamację posłowie podjęli 25 kwietnia uchwałę w sprawie ustanowienia 2020 Rokiem Leopolda Tyrmanda – znakomitego, dla wielu kultowego, pisarza, którego utwory powstałe w latach 50. i 60. wciąż cieszą się niesłabnącą popularnością.
„W 2020 roku przypada setna rocznica urodzin Leopolda Tyrmanda – wybitnego pisarza, dziennikarza i publicysty. W tym samym roku minie 35. rocznica Jego śmierci. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, w uznaniu wielkich zasług Artysty, postanawia oddać Mu hołd” – brzmią słowa uchwały. W dokumencie posłowie podkreślili również, że autor głośnej powieści „Zły” i bezkompromisowego „Dziennika 1954”, był jednym z najbardziej nieszablonowych twórców polskiej literatury drugiej połowy XX wieku. W najtrudniejszych czasach wykazywał się odwagą i niezależnością intelektualną. W połowie lat 60. zdecydował się na emigrację. Również tam – za oceanem – pozostał aktywny. Celnie i błyskotliwie analizował system, który zniewalał Europę Środkową i Wschodnią. W pamflecie „Cywilizacja komunizmu” uznał go za najgorszą plagę, jaka spotkała ludzkość.

Roman Ingarden
Patronem 2020 został również Roman Ingarden – jeden z najwybitniejszych polskich filozofów, który pozostawił po sobie imponujący dorobek: książki, artykuły, przekłady, archiwum rękopisów. Obejmowały one szeroki zakres tematyczny. Od filozofii literatury, przez estetykę, teorię poznania, po ontologię. W 2020 r. przypada 50. rocznica śmierci Romana Ingardena. „Na szczególne podkreślenie zasługuje Jego bezkompromisowość intelektualna. Podczas okupacji niemieckiej napisał swoje sztandarowe dzieło „Spór o istnienie świata”. W 1950 r. za krytyczny stosunek do marksizmu został pozbawiany prawa do wykładania na macierzystym Uniwersytecie Jagiellońskim i publikowania prac o tematyce fenomenologicznej. Ten czas wykorzystał m.in. na dokonanie wzorcowego przekładu „Krytyki czystego rozumu” Immanuela Kanta. Choć sam był racjonalistą, przez lata korespondował z Edytą Stein, a wśród jego uczniów znaleźli się Karol Wojtyła czy Józef Tischner” – napisano w dokumencie.

Bitwa Warszawska 1920 roku
Izba podjęła uchwałę ustanawiającą 2020 Rokiem Bitwy Warszawskiej, decydującego starcia wojny polsko-bolszewickiej. „Bohaterskie Wojsko Polskie na czele z Marszałkiem Józefem Piłsudskim, wspieranym m.in. przez szefa sztabu generalnego – generała Tadeusza Jordan-Rozwadowskiego, obroniło niepodległość Polski. Zwycięstwo przekreśliło też plany rozszerzenia rewolucji bolszewickiej na Europę Zachodnią” – podkreślono w tekście dokumentu. Przypomniano także słowa Prezydenta RP, prof. Lecha Kaczyńskiego, który w przeddzień Święta Wojska Polskiego w 2009 r. mówił: „W tych sierpniowych dniach decydował się nie tylko los naszego kraju, ale i całego kontynentu. Była to chwila wielkiej narodowej próby, którą Polacy przebyli zwycięsko. Jej bohaterami, prawdziwymi twórcami zwycięstwa, byli żołnierze Wojska Polskiego, którzy ruszyli w bój o wszystko. Wreszcie solidarność i ofiarność całego społeczeństwa, które w tym dramatycznym momencie porzuciło spory i podziały. Wielka, wspaniała lekcja 15 sierpnia 1920 roku powinna być dla nas zawsze aktualna i pouczająca”.

100. rocznica Zaślubin Polski z morzem w Pucku
Izba podjęła uchwałę ustanawiającą rok 2020 „Rokiem Zaślubin Polski z morzem w Pucku”. Ma to związek z przypadającą dokładnie 10 lutego przyszłego roku setną rocznicą historycznych zaślubin Polski z morzem dokonanych w Pucku przez gen. Józefa Hallera. „Ten jubileusz jest doskonałą okazją, by dokonać retrospekcyjnej oceny czy dobrze zagospodarowaliśmy przestrzeń wolności uzyskanej na mocy Traktatu Wersalskiego gwarantującego Polsce powrót nad Bałtyk” – czytamy w uchwale. Dokument zwraca uwagę, że władze II Rzeczypospolitej nadały temu wydarzeniu szczególną rangę. Samemu gen. Hallerowi towarzyszyła 20-osobowa delegacja Sejmu, przedstawiciele Rządu – w tym minister spraw wewnętrznych Stanisław Wojciechowski, wicepremier Wincenty Witos, wojewoda pomorski Stefan Łaszewski, kontradm. Kazimierz Porębski, dyplomaci oraz licznie zgromadzeni mieszkańcy Pomorza, w tym Kaszubi. – Teraz wolne przed nami światy i wolne kraje. Żeglarz Polski będzie mógł dzisiaj wszędzie dotrzeć pod znakiem Białego Orła, cały świat stoi mu otworem – powiedział podczas tamtej uroczystości gen. Haller.

Czytaj dalej Rok 2020 jest rokiem….

15. lecie Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy

Tekst: Wanda Niegolewska

zdjęcia autorstwa pani Farity Leśniewskiej z portalu www: zpleszewa.pl

Jeden z elementów iluminacji wokól palacu w  Dobrzycy. Postaci rozświetliły się na ścieżkach parku o zmroku.

 

Dyrektor  Muzeum Ziemianstwa w Dobrzycy  Wiesław Kaczmarek witający gości

 Wszyscy dyrektorzy Muzeum Zieminstwa w Dobrzycy. Od lewej: Wojciech Dąbrowski, Jan Bartczak, Michał Karalus i Wiesław Kaczmarek.
poniżej: obok mnie, starosta pleszewski Maciej Wasielewski
 

 W dniu 14. lutego 2020 roku minęło 15  lat od dnia, kiedy Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy udostępnione zostało zwiedzającym. Z tej okazji  zorganizowane zostało spotkanie w dawnej oranżerii, położonej w 10. hektarowym dobrzyckim parku. Oranżeria, piękne wnętrze dziś zaaranżowane na miejsce spotkań, koncertów i konferencji.

Czytaj dalej 15. lecie Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy

Pogrzeb Pani Marii Pągowskiej

W dniu 5. lutego 2020 r. odbył się pogrzeb Pani Marii Pągowskiej w Pobiedziskach. Polskie Towarzystwo Ziemiańskie reprezentował członek Oddziału Wielkopolskiego Andrzej Szymon Waliszewski, który udostępnił na naszą stronę kilka zdjęć z tej uroczystości.

Redakcja