Zmarła śp. Hanna Ponikiewska

 

W dniu 24. lutego 2024, w sobotę,  w godzinach porannych wyruszyłam na uroczystości pogrzebowe Hanny Ponikiewskiej  która zmarła w Poznaniu, w dniu 20. lutego, przeżywszy 95 lat. 

Jechałam 130 km przez Wielkopolskę w kierunku Wrocławia.  Doskonała droga szybkiego ruchu S5.  Mijałam przepiękne krajobrazy Wielkopolski. Tereny raczej wypłaszczone, zieleniące się pola-uprawne. Niegdyś bogactwo tej ziemi, teraz już bardziej cenne jako tereny położone niedaleko granicy Polski, dla firm międzynarodowych. Za Lesznem  kilka małych miejscowości. W ogródkach przydomowych leniwie jeszcze budzące się rośliny. Wiosny jeszcze nie widać, ale przyroda już ogłasza, że zimę mamy za sobą. 

Drogowskaz „Oporowo 7 km” kieruje na prostą asfaltową drogę bez zakrętów, kończącą się jaśniejącym w słońcu, pięknym  szachulcowym  kościołem z XVII wieku. Teren przykościelny otoczony wybielonym murem Po prawej stronie wejścia, neogotycka kaplica grobowa Ponikiewskich,  z herbem Trzaska w tympanonie. 

Sama świątynia wyjątkowej urody, lśniła w tym słonecznym dniu jak błyszczący klejnot. Zachwyciła nie tylko zwartą, zgrabną bryłą architektoniczną, ale i XVIII w ( lata 70) wnętrzem będącym  jednonawową przestrzenią, która tworzy klimat sprzyjający poczuciu wspólnoty. Wpadające wczoraj przez spore otwory okienne promienie słońca podkreśliły barwność i  bogactwo form i kolorów –  urodę dojrzałego baroku.  Wyposażenie i malowidła na ścianach dają  poczucie bardziej radości niż grozy przemijania. 

W takiej scenerii odbyły się uroczystości pożegnalne  Hani Ponikiewskiej. 

Część uczestników  przyniosła kwiaty w jasnych radosnych pastelowych kolorach, uznając, ze takie pasują  do Hani. Kilka osób czerwonymi  różami podkreśliło uczucie jakim Zmarłą darzyli. Kilka osób składając bukiety w barwach patriotycznych  wskazali na szacunek, jaki miała do Ojczyzny i obowiązków wobec świata – tego bliskiego i tego uniwersalnego. Biała róża miała świadczyć o prostocie i pięknie Jej serca.  

Symbolika tego ogromnego bukietu, jaki utworzyły kwiaty przyniesione przez uczestnikow pogżebu, najlepiej wskazała, jak odbierali  bliscy Zmarłą za Jej życia. Było nas sporo, wszystkie miejsca w ławkach  były zajęte. 

Słowo od  księdza podczas celebry, w większej części bezosobowe,  bardziej wskazywało nam na konieczność włączenia świadomości o śmierci w osobistą doczesność każdego z nas. Pod koniec wypowiedzi ksiądz niestety podzielił się swoją oceną spraw niezwiązanych z uroczystością.

Po mszy świętej Aleksander – wnuk Hanny Ponikiewskiej,  przeczytał  swoje wspomnienie o Babci. Wspomnienie to było bogate nie tylko w informacje biograficzne, ale i osobisty odbiór swojej Babci,  jako postaci wyjątkowej. Był to opis ciekawego, pełnego zmian życia, wypełnionego pracą i spełnianiem obowiązków, ale realizującego również marzenia i pasje. 

Bo Hania była radosną, towarzyską, inteligentną i błyskotliwą kobietą. Była wspaniałą partnerką życiową swojego męża  – Augusta Ponikiewskiego, dobrą matką dbającą o wychowanie i rozwój osobowy synów Stefana i Wojciecha. Jako Babcia służyła radą i dobrym słowem.Była wynalazczynią  w dziedzinie chemii organicznej i organizatorką sporej prywatnej  firmy biochemicznej, służącej hodowli roślin. 

Była dobrym człowiekiem, dobrym pracownikiem, wspaniałym szefem,  dobrym pracodawcą. 

Była błyskotliwą i atrakcyjną kobietą. Była dobrym Człowiekiem. Była autorytetem dla wielu osób. 

Miała wyjątkową umiejętność słuchania. Bardziej słuchała, a  jak już mówiła – to oszczędnie i konkretnie. Kiedy dzieliła się swoimi emocjami, to w sposób nie narzucający swoich racji.   

Taka była Hania! 

Tak Ją pamięta wnuk Aleksander i synowie, taką Ją zapamiętamy wszyscy,  którzy mieli  zaszczyt należeć do grona Jej  znajomych i przyjaciół.

Trumna z ziemskimi szczątkami Hanny Ponikiewskiej spoczęła w neogotyckim grobowcu, obok męża Augusta i wcześniej zmarłych członków rodu Ponikiewskich. 

Wanda Niegolewska

 

 

Nowa Książka. Wydawnictwo Zysk

 

Tekst dot. książki z internetu, ze strony Taniej Ksiazki.

Był taki świat… ukazuje życie polskich ziemian w Prusach Wschodnich, odciętych w 1920 roku kordonem od Polski. Świat dworów i dworków będących ostoją polskości, zasłużonych dla kraju rodów, działających w tyglu zawiłych relacji polsko-niemieckich. Taka była kraina dzieciństwa Haliny Donimirskiej-Szyrmerowej, która przywołuje w swoich wspomnieniach obrazy tamtych czasów i miejsc.

Dalsza część opowieści to lata okupacji hitlerowskiej, kiedy polskie ziemiaństwo poddano planowanemu zniszczeniu, to pełne nadziei dni walki w Powstaniu Warszawskim, sowieckie „wyzwolenie” i wreszcie powojenne czasy powrotu do „małej ojczyzny”.

Historia bowiem zatoczyła koło i po wojnie autorka wróciła do byłych Prus Wschodnich – na Warmię, by z ocalałymi ziomkami zacząć wszystko od nowa. I choć wkrótce nastała szara epoka PRL-u, jej życie płynęło zgodnie z rodzinnymi tradycjami. Wraz z innymi zaangażowała się w odbudowę Pomorza, Warmii i Mazur, o których wolność i polskość walczyli przodkowie.

Autorka, odtwarzając swój rodzinny świat, ukazuje zarazem szerszą perspektywę. W mnogości okresów XX stulecia i różnorodności regionów, w których spędziła swoje życie, tkwi źródło bogactwa jej przeżyć, obserwacji i wspomnień.

Moja książka jest hołdem dla tych wszystkich, których dane mi było spotkać na mojej drodze, a którzy poświęcili czas, mienie, zdrowie, a często i życie, Polsce, zwłaszcza dla polskości mej rodzinnej Ziemi Malborskiej.

Ciekawy wykład

Dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu prof. dr hab. Tomasz Nieborak zaprasza na wykład otwarty Profesor Anne Peters, cenionej specjalistki z zakresu prawa międzynarodowego, pełniącej obecnie funkcję Dyrektorki Max Planck Institute for Comparative Public Law and International Law w Heidelbergu oraz członkini Stałego Trybunału Arbitrażowego w Hadze.

 

Wykład pod tytułem The Russian invasion in Ukraine: An anti-constitutional moment in international lawodbędzie się 21 listopada 2023 r. o godz. 16.00 w Auli Profesora Zygmunta Ziembińskiego w Collegium Iuridicum Novum przy Al. Niepodległości 53 w Poznaniu.

 

Wykład organizowany jest we współpracy z Fundacją imienia Krzysztofa Skubiszewskiego, byłego profesora Wydziału Prawa i Administracji UAM, byłego Ministra Spraw Zagranicznych RP, oraz przy wsparciu finansowym  Miasta Poznania, w ramach programu „Akademicki Poznań”. Wpisuje się on również w realizowaną na Wydziale Prawa i Administracji UAMserię „Wykładów im. prof. Krzysztofa Skubiszewskiego”, której celem jest propagowanie wiedzy na temat istotnych i aktualnych zagadnień z zakresu problematyki międzynarodowej, uwzględniających aspekty prawne.

 

Profesor Anne Peters zasiadała w przeszłości w Europejskiej Komisji na rzecz Demokracji przez Prawo (Komisji Weneckiej). Była przewodniczącą Europejskiego Stowarzyszenia Prawa Międzynarodowego (2010-2012) i zasiadała w radach zarządzających wielu stowarzyszeń naukowych, takich jak Niemieckie Stowarzyszenie Prawa Konstytucyjnego (VDStRL) i Stowarzyszenie Międzynarodowego Prawa Konstytucyjnego (ICON S). Do 2023 roku przewodniczyła Niemieckiemu Stowarzyszeniu Prawa Międzynarodowego (DGIR).

Jest autorką i współautorką setek publikacji z zakresu prawa międzynarodowego publicznego, historii prawa, prawa humanitarnego konstytucjonalizmu, a także praw zwierząt.

 

2/ Szanowni Państwo,

mamy przyjemność zaprosić na spotkanie Szkoły Nestorów Nauki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Nasze zaproszenie przyjęła Pani Profesor Eugenia Potulicka z Zakładu Pedagogiki Porównawczej na Wydziale Studiów Edukacyjnych UAM, która wygłosi wykład pt.: Potuliccy w historii i kulturze Polski.

Spotkanie odbędzie się w dniu 22 listopada 2023 o godzinie 17.00 w Auli Lubrańskiego, ul. Wieniawskiego 1, Poznań.

Zapraszamy także do śledzenia transmisji online:https://www.youtube.com/watch?v=FrsewLZYivU

O wykładzie:

Wykład stanowi spotkanie wokół książki Potuliccy w historii i kulturze Polski. Saga Rodziny, która ukazała się w 2023 roku. W trakcie spotkania zostanie przybliżona historia siedzib Potulickich oraz sytuacji majątkowej rodziny. Ponadto wykład będzie dotyczył zagadnień takich jak: działalność polityczna i obywatelska do czasu rozbiorów włącznie. Potuliccy w walce zbrojnej i dyplomatycznej od I wojny światowej do emigracji. Bogu, bliźniemu i Ojczyźnie: budowa kościołów, Fundacja Potulicka dla KUL-u i Chrystusowców, działalność charytatywna, kulturalna i oświatowa.

 

Eugenia Potulicka były kierownik Zakładu Pedagogiki Porównawczej WSE UAM i prezes Polskiego Towarzystwa Pedagogiki Porównawczej, profesor zw. od r. 1998, medal PAN-u za zasługi dla rozwoju polskiej pedagogiki w r. 2016, granty: MEN, KBN, British Council, Unii Europejskiej, NCN. Publikacje: Uniwersytecka edukacja zdalna w krajach zachodnich, UAM 1988: Nowa Prawica a edukacja. Cz. I – Reforma edukacji w Anglii i Walii z r. 1988, Edytor 1993; Nowa Prawica a edukacja, Cz. II, Edytor 1996, Szkice z teorii i praktyki zmiany edukacyjnej, red., Poznań, Eruditus, 2001; Neoliberalne uwikłania edukacji (z J. Rutkowiak), Kraków, Impuls, 2010 i 2012; Systemy edukacji w krajach europejskich (red.), Poznań 2012, UAM; Neoliberalne reformy edukacji w Stanach Zjednoczonych, Kraków 2014, Impuls; Edukacja mniejszości rasowych i etnicznych w Stanach Zjednoczonych, Poznań, 2016, UAM; Dwa paradygmaty myślenia o edukacji i jej reformach: pedagogiczny i globalny – neoliberalny, Poznań 2019, UAM; Potuliccy w historii i kulturze Polski. Saga rodziny, Lublin 2023, KUL. Wypromowała 7 doktorów.

 

Serdecznie zapraszamy.

prof. dr hab. Kazimierz Przyszczypkowski i dr Izabela Cytlak

Szkoła Nestorów Nauki UAM

Zakład Polityki Oświatowej i Edukacji Obywatelskiej UAM

<Wykład_prof. Anne Peters_WPiA UAM.pdf>

Andrzejki Niegolewskie

Szanowni Państwo,
jak co roku, od wielu lat w Niegolewie uroczyście obchodzone są Andrzejki.
Impreza ta organizowana jest z okazji kolejnej rocznicy bitwy po Somosierrą, w której brał udział Andrzej Niegolewski, pochodzący z Niegolewa.
Niegolewo, to dobra Rycerskie, które należały do rodziny Niegolewskich od XII w do 1944 r.
W okolicy są dwie szkoły mające za patronów Andrzeja i Władysława Niegolewskich i może dzięki temu lokalna społeczność kultywuje tradycję, którą rozpoczął Andrzej Niegolewski,
w roku 1857 zapisem w testamencie zobowiązującym przyszłe pokolenia do modlitw za duszę poległych pod Somosierrą szwoleżerów, biorących udział w bitwie, każdego kolejnego  30. listopada.
Po II. wojnie światowej, kiedy wszystko się zmieniło, spotykaliśmy  się w Niegolewie, jako rodzina na mszy świętej i kładliśmy kwiaty w miejscu zniszczonego przez Niemców(1940) pomnika wystawionego szwoleżerom przez Zygmunta Niegolewskiego ( syna Andrzeja w roku 1873r). Tradycję podtrzymywali, poza rodziną mieszkańcy Niegolewa i  nauczyciele z uczniami obu szkół – w Opalenicy i pobliskich  Rudnikach.
Od 2008 roku, kiedy obchodziliśmy 200. letnią rocznicę bitwy, władze samorządowe Opalenicy włączyły się aktywnie w organizację spotkania. Rodzina ufundowała tablicę upamiętniającą 200 rocznicę w miejscu dawnego pomnika. Od tej pory impreza ta  stała się  doroczną uroczystością  lokalną.
W tym roku dzięki inwencji, obecnego Sołtysa Niegolewa, pana Kamila Kluczyńskiego,  program jest wzbogacony
o wystawę i spotkanie w wiejskiej sali w Niegolewie.

Serdecznie zapraszam, choć ani rodzina, ani organizatorzy nie zapewniają ładnej pogody. Andrzej Niegolewski w swoich pamiętnikach wspomina, że w nocy przed bitwą, w górach pod Madrytem było  bardzo zimno i mgliście. Może u nas będzie trochę ładniej!
Wanda Niegolewska

Noc Muzeów w BUKU

„CZYŃ COŚ POWINIEN BĘDZIE CO MOŻE”

„Ocalone decorum”

Pretekstem do pokazania artefaktów dotyczących dziejów rodu Niegolewskich z Niegolewa jest zwrócenie uwagi mieszkańcom Buku na odrestaurowaną tablicę epitafijną umieszczoną na ścianie, w kościele farnym. Remont tablicy został wykonany dzięki inicjatywie i jej sfinansowaniu przez księdza kanonika  Andrzeja Szczepaniaka, proboszcza parafii Św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Czytaj dalej Noc Muzeów w BUKU

Ogólnopolskie obchody 200 rocznicy śmierci współzałożyciela Legionów Polskich we Włoszech – gen. dyw. Antoniego Amilkara Kosińskiego

 

Ogólnopolskie obchody 200 rocznicy śmierci
współzałożyciela Legionów Polskich we Włoszech
– gen. dyw. Antoniego Amilkara Kosińskiego

Dnia 10 marca 2023 r. minęła 200 rocznica śmierci współzałożyciela Legionów Polskich we Włoszech i wielkopolskiego ziemianina – gen. dyw. Antoniego Amilkara Kosińskiego (1769-1823) herbu Rawicz. Z tego powodu, w dniu śmierci Generała w 4 miejscowościach leżących na szlaku bojowym, którym Generał maszerował w czasie wojny polsko-austriackiej w 1809 r. oraz w Poznaniu, w którym jest pochowany, odbyły się uroczyste Msze św. w intencji Generała z udziałem szkół i Wojska Polskiego, które były wstępem do ogólnopolskich uroczystości planowanych w tym roku w miejscowościach, z którymi Generał był związany.

 


Czytaj dalej Ogólnopolskie obchody 200 rocznicy śmierci współzałożyciela Legionów Polskich we Włoszech – gen. dyw. Antoniego Amilkara Kosińskiego

Wspomnie Przyjaciela

KRZYSZTOF  MAŃKOWSKI 24.10.1933 – 19.01. 2023

W dniu 27 stycznia 2023 roku, o godzinie 13:00 w kościele pw.św.Michała Archanioła w Winnej Górze, została odprawiona msza święta za duszę Krzysztofa Mańkowskiego zmarłego w dniu 19 stycznia b.r, członka Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego i naszego serdecznego Przyjaciela. Czytaj dalej Wspomnie Przyjaciela

Wspomnienie rodzinne o pułkowniku Aleksandrze Wańkowiczu p. Małgorzaty Cieńskiej- Dutkowiak

Bóg Honor i Ojczyzna  – to motto życiowe mojego wuja pułkownika Aleksandra Wańkowicza. Pułkownik zawsze powtarzał, że służba  Polsce to największy zaszczyt. Urodzony w Puchowiczach w 1881r. na Kresach. Wychowany w rodzinie  o tradycjach polskich patriotycznych zawsze wierny był ideałom i Polsce. Czytaj dalej